Weblog is verhuisd

Van gehuurd naar een eigen koophuis,
een eigen plek op het world wide web,
de inrichting is (nog) niet veranderd,
dus je voelt je onmiddellijk thuis.

Mijn weblog heeft een nieuw internetadres (url). Te zijner tijd ga ik daar een stukje website aanplakken met andere zaken dan mijn blogs. Trouwe bezoekers adviseer ik de snelkoppeling te veranderen in  http://careldemari.nl/weblog . Minder trouwe bezoekers mogen natuurlijk gewoon een snelkoppeling maken ;-) . Alle oude blogs zijn ook op het nieuwe adres te vinden, op deze plek komen geen nieuwe stukjes.

Wil je me blijven volgen? Klik dan op het nieuwe blog weer op de knop volgen en/of vraag een e-mailbericht (ook op het nieuwe), iedere keer dat er een nieuwe post is krijg je dan een melding.

Aangenaam verrast

Eerder schreef ik over roggebrood. Goed roggebrood is een lekkernij en het beste komt uit Steenwijk. Dat is een stelling die ik nooit vol kan houden, het beste dat ik ooit at komt uit Steenwijk. En dat is een stelling die je slechts onderuit kunt halen als je me lekkerder roggebrood geeft.
Dat Steenwijkse roggebrood kwam ik tegen via mijn sportmaat Jan, zijn zus woont in de kop van Overijssel en hij verraste me eens met een broodje. Later heb ik voor hem ook zo’n versnapering meegebracht, we hoefden er maar een half uur voor om te rijden, met andere woorden, we waren toch in de buurt.
Het fabrieksbrood dat in de supermarkten verkrijgbaar is haalt het bij lange na niet bij dit ambachtelijke product. Een redelijk alternatief vond ik in het nabij gelegen Lopik en meermalen fietste ik de tien kilometer heen en terug om een paar pakjes te halen. Duidelijk beter dan de fabrieksverpakkingen maar het kon niet tippen aan het Steenwijkse.
Sportvriend Jan moest afgelopen weekend naar Surhuisterveen, reed na winkelsluiting langs Steenwijk en meldde dat hij niet op het Marktplein aldaar de bakker bezocht had. Ik had daar begrip voor, natuurlijk, maar betreurde het dat ik niet mijn bestelde lekkernij geleverd kreeg.
Tor mijn verrassing  overhandigde hij mij na de sportieve oefeningen  twee pakjes roggebrood van de Friese bakker, dankbaar heb ik ze aanvaard. Ik dacht nog eerst de Lopikse sneetjes op te maken maar, eenmaal thuis maakten we toch maar zo’n Fries pakje open. Dat was smullen! En nu moet ik me ertoe zetten eerst dat Lopikse brood op te eten, verdrongen van de tweede plaats. Ik heb het maar moeilijk!!

Portret op bestelling

Rose marieEen tijdje terug portretteerde ik de vriendin van onze oudste in de stijl van Andy Warhol. Ze hoort er nu bij en de anderen had ik al op die manier vereeuwigd. Anders dan andere keren deed ik dat grotendeels op mijn wekelijkse schilderavondje. En in die bijeenkomsten leren we van elkaar, brengen we elkaar op ideeën, troosten we zonodig elkaar. En we kunnen een uitdaging geven die overigens met goed fatsoen geweigerd mag worden. Het is dan ook geen opdracht.
Toen Eadaoin in het Ierse (St Patrick)groen het daglicht zag vroeg een van de schildervriendinnen of ik ook kans zag haar op het doek vast te leggen. En ik heb de handdoek opgepakt al was het niet in de stijl van Warhol. Het resultaat kon ik haar afgelopen zaterdag overhandigen, als verjaardagscadeau.
Ze is er blij mee!

En, inmiddels, ben ik weer aan het volgende portret begonnen.

Argentum = bier

Het is al lang geen hype meer, steeds meer steden hebben hun eigen bierbrouwerij weer terug. Als vroeger, voor de grote merken alle verkopen naar zich toetrokken. De Zilverstad kon niet achterblijven vonden Jeriël en Almer. Een stad die zich op toerisme wil richten moet toch tenminste ook zijn eigen bier kunnen brouwen. En zo geschiedde. Vanaf gisteren hebben we ons eigen Schoonhovens bier, in vier smaken nog wel. Ik heb er twee geproefd, die andere komen nog wel. Het smaakte prima, niet van die slobberbiertjes maar drankjes waar je even voor gaat zitten.
Op het etiket staat Argentum, Latijn voor zilver. De relatie met onze stad is dan ook meer dan duidelijk!
Bij de opening waren de nodige horecaondernemers uit de Krimpenerwaard aanwezig. De jonge ondernemers proberen ook op andere wijze hun product aan de man te brengen.

Vaak zijn dit soort brouwerijen in oude panden gevestigd, een molen, een kerk of zo. Zover zijn we hier nog niet. De mannen brouwen in een tamelijk nieuwe fabriekshal. Dat voldoet natuurlijk maar ik hoop dat ze uiteindelijk toch een fraai oud gebouwtje bemachtigen in het centrum, dat is voor de uitstraling wel zo leuk. In ieder geval wens ik hen alle succes! En mocht je een keer in de buurt zijn, vraag gerust naar een glas Argentum.
image

De etiketten waren nog niet binnen maar die veranderen de smaak niet dus, wat geeft het!

Workshop met klantenbinding

Ze kreeg het voor haar verjaardag cadeau van haar schoonzus, een schilderworkshop bij een bekende kunstenares. Dat wil zeggen, ze kende haar niet maar als leverancier van artikelen in het maandblad Atelier had deze schilder landelijke bekendheid. Hoe dan ook, altijd leuk om wat nieuws te leren, een andere invalshoek biedt mogelijk blijvend perspectief. Bekend met de opdracht, in acryl bloei schilderen, had ze een voorbeeld meegenomen, een veld klaprozen.
Er kwam een aanvullende opdracht, schilder niet met penseel maar met een sponsje (zo’n schuursponsje dat feitelijk voor de vaatwas bestemd is). Omdat ze niet eerder op een dergelijke manier gewerkt had was dat een geweldige uitdaging. Maar wel iets waarbij af en toe een beetje steun en aandacht van de workshopleider gewenst was.
Het werd één grote teleurstelling. Behalve zij en haar schoonzus waren de deelnemers allen adepten van de beroemde schilderes. Erger nog, ze leverden qua werk letterlijk kopieën. Bekend met de opdracht toverden ze stuk voor stuk hetzelfde plaatje tevoorschijn. En dat onder luid applaus van de meesteres.
Haar werk werd als minderwaardig afgedaan. En, toen ze vertelde dat haar ervaring met name in aquarelschilderingen lag werd ze min of meer weggehoond.
Het eindresultaat verdween meteen naar zolder, ik verknip het nog wel een keer tot ansichtkaarten of zo, dacht ze. Ik zou daarentegen zeggen dat ze, de onbekendheid met materiaal in acht genomen een heel aardig schilderij gemaakt had. En dat een compliment meer op zijn plaats zou zijn geweest dan de botte behandeling die ze kreeg. Ik zou zeggen, stimuleren, aanmoedigen!Roosklaproos

Later zag ze op de facebookpagina van de bekende schilderes de resultaten van de workshop. Dat wil zeggen, het werk van de adepten, haar werk en dat van haar schoonzus kwam niet in beeld.
Hoe zielig kun je zijn in je arrogantie!

Praatje zonder plaatje

Gisteravond weer heerlijk aan het schilderen geweest. Ik had mezelf de opdracht gegeven een portret van mijn moeder te maken. Of nee, ze is natuurlijk al een portret. Het schiet lekker op. Nog niet af, dat kan natuurlijk niet. Zij had ruim negen maanden nodig om mij af te leveren en poogt zevenenzestig jaar later nog bij te schaven. Dan mag je van mij niet verwachten dat ik in minder dan drie uur klaar ben.  Maar hele stukken kom ik niet meer aan (denk ik nu).
In ieder geval weer heerlijk ontspannen met de tong van inspanning uit de mond hangend. Het meeste van wat er om me heen besproken is is me finaal ontgaan. En zo hoort het ook. denk ik dan!

Verkiezingen #WOT ’15-11

Ik heb even getwijfeld of ik deze keer wel mee zou doen aan de WOT, wat moet ik met verkiezingen? Met het woord dan, het meedoen zelf levert mij geen twijfel op. Ik vind het namelijk een voorrecht te mogen kiezen en heb het mezelf als plicht opgelegd.
Dat wil evenwel niet zeggen dat ik er geen kanttekeningen bij plaats. Het gaat deze keer om twee verkiezingen, voor waterschap en de provincie.

Provinciale staten

Ik heb altijd wat moeite met het takenpakket van dit orgaan. Landelijk is duidelijk, op gemeenteniveau kan ik het ook volgen maar wat de provincie nu allemaal precies doet en of dat daar wel logisch belegd is, ik heb zo mijn twijfels. Maar goed, op het gebied van ruimtelijke ordening, wegen en natuurbeheer zie ik wel belangen. En waar belangen zijn kun je politieke keuzes maken dus verdiep ik me in de globale beschrijvingen van de deelnemende partijen. Zeker deze keer is het echter wel zo belangrijk wat de uitslag voor gevolg heeft voor de bezetting van de Eerste Kamer der Staten Generaal. Want de verhoudingen daar hebben direct invloed op de besluitvorming op landelijke vraagstukken. En dat maakt het gecompliceerd, wat voor de provincie goed is hoeft niet landelijk in mijn belang te zijn en omgekeerd. Dus, eigenlijk vind ik die getrapte verkiezing van de leden van de Eerste Kamer niet kunnen.

Waterschap

Nog lastiger wordt het bij de waterschappen. Geen twijfel over het nut van deze organen. Als onze dijken niet op de juiste hoogte zijn hebben we hier (zo ongeveer het laagste punt van Nederland) niet alleen natte voeten, dan verdwijnt mijn hele huis onder water. En de belangen voor schoon water en milieuaspecten lopen ook niet ver uiteen. Het gaat om kleine anders gelegde accenten. En, meer nog dan bij de daden van ons provinciebestuur kom je over het Hoogheemraadschap geen berichtgeving, geen verantwoording van gekozenen tegen. Wel van het totaal bestuur maar wat de invloed daarop van partij A en partij B was, het ontgaat me.

Tegenstrijdig met waar ik in de vorige paragraaf mee afsloot, hier zou ik juist wel getrapte verkiezingen willen zien. Laat de betrokken gemeenten het Hoogheemraadschap kiezen.