Bolleboos #WOT ’14-

Laat ik nu het weeknummer kwijt zijn dus de titel oogt wat onvolledig. En ik ben niet zo’n bolleboos in rekenen dat ik het snel kan bepalen aan de hand van de datum. Het zal ongeveer week 39, 40 zijn, we zijn immers net aan het vierde kwartaal begonnen. Enfin, het woord deze week is dus bolleboos, een woord dat ik associeer met het beste jongetje van de klas, de intelligentste. Niet persé de slimste, daar heb je andere kwaliteiten voor nodig. Was ik de slimste dan had ik in de titel wel gebluft dat we in week 40 zitten. Maar toch in ieder geval een uitblinker qua kennisniveau. Laten we zeggen, een potentiële weekwinnaar bij ‘Het mes op tafel’.

Advertenties

Gewoon, #WOT ’14-33

‘Ik maak zelf wel uit wat ik gewoon vind!’
Is dat niet wat iedereen doet? Want wat is nu helemaal gewoon? Is dat wat je gewend bent? Of wat je vroeger zo geleerd hebt? Is dat de grootste gemene deler?
Vinden jij en ik hetzelfde gewoon? Of is het juist ongewoon dat jij gewoon vindt dat ik het niet gewoon vind?
Ach, laat mij maar gewoon doen waar ik zin in heb en zoals ik het wil. Misschien ben je dat toch wel gewoon van me.
Gewoon een WOT op zaterdag, dus! Het enige dat aan deze WOT gewoon is is dat hij weer in precies 120 woorden geschreven is. Want dat is bij mij nu eenmaal wel de gewoonte.

De WOT-opdracht vind je hier.

Luisteren #WOT 30-14

Luisteren is voor mij het belangrijkste deel van communicatie. Luisteren is zoveel meer dan horen. Luisteren is ook interpreteren, het is als tussen de regels doorlezen. Luisteren is begrijpen, of niet begrijpen maar dan met de opdracht door te vragen.
Luisteren doe je niet alleen met je oren. Je neemt de lichaamstaal mee, je vult je kennis over je gesprekspartner erbij in. Je krijgt dus informatie van verschillende kanten en die smeed je tot wat de gesprekspartner overbrengt.
En dat is iets anders dan het ene oor in, het andere oor uit, anders dan Oost-Indisch doof, anders dan alleen maar horen wat je graag wilt horen. Luisteren is ontzettend moeilijk. Ook voor mij, ik doe het ook niet altijd, hoor!

Tijd #WOT ’14-17

Het donderdagwoord van deze week is tijd. In mijn beleving een schaars product, ik kom altijd tekort. “Eigen schuld, dikke bult, moet je maar minder hooi op de vork nemen en beter plannen!” , zul je misschien zeggen. Beide argumenten kloppen maar de laatste legt bij mij uiteindelijk de vinger op de zere plek. In ons mooie Nederlands hebben we daar een spreekwoord voor:

Neemt uw tijd te baat, te vroeg is beter dan te laat.

Ik moet, met andere woorden, tijdig beginnen aan een klus(je), het niet aan laten komen op het laatste moment. En zeker niet wanneer ik mede afhankelijk ben van anderen. Ik weet het echt wel, hoor. Maar ja, de praktijk, hè, dat is een ander verhaal.

Mevrouwtje #WOT ’14-15

Ziehier de opdracht voor de WOT van deze week.
Eigenlijk een volstrekt verkeerd woord, in deze serie dan. Ik heb er niets mee. Ik voel me absoluut niet aangesproken.
“Tja, mevrouwtje, als u dat truttenschuddertje van u de volgende keer nou eens gewoon op één parkeerplekje zet, heeft een ander ook nog wat ruimte!”
Dan gelooft u toch zeker niet dat ik me aangesproken voel en ook maar zal kijken of ik mijn bolide misschien wat slordig geparkeerd heb.
Ach, ik begrijp het best, het klinkt nogal denigrerend. Ik zal het woord ook niet gebruiken, zeg liever jongedame, zeker als de dame in kwestie reeds op enigszins gevorderde leeftijd is. Ik ben immers een heer! En, nee, u hoeft mij niet met jongeheer aan te spreken, dat klinkt zo lullig.

Bewerkte foto’s

Jonge olifant
Op de foto stond zijn moeder achter hem, dat wel zeggen, slechts haar poten waren zichtbaar. Want zo’n kleine moet beschermd worden en wie kan dat beter dan de moeder. Toch heb ik haar maar even weggestuurd, ze vulde al te zeer het beeld. En zo bleef de kleine, nou ja, kleine, alleen achter.
Ik zeg het eerlijk en dat zouden meer mensen moeten doen. Als je soms ziet hoe foto’s bewerkt zijn in Photoshop of een ander bewerkingsprogramma dan ben je helemaal de werkelijkheid kwijt. Ik las zelfs over een animatiebedrijf in Azië waar men gespecialiseerd is in het maken van nieuwsitems en die verkochten aan nieuwsdiensten, wat is nog waar. Het moet niet gekker worden, denk ik dan.

Stolwijkse boerenkaas, pittig belegen

scannen0001
Haar werk voor vandaag zit erop, even lekker uitrusten dus maar! Ze vleit zich in het gras, nagenietend van een productieve dag.
De beurt is nu aan de boerin, ze verwerkt de melk in de moderne kaasmakerij.
Maanden later stappen wij op onze fiets en rijden richting Haastrecht, langs de Vlist, een van de mooiste riviertjes in het Hollandse polderlandschap. We stoppen bij de boerderij waar het bordje ‘kaas en boerenijs te koop’ staat.
“Graag een plat stukje pittig belegen van een pond, ongeveer.”
De boerin snijdt de bestelling nadat ze ons eerst een plakje heeft laten proeven. Dat proeven was niet echt nodig, we kennen de kwaliteit van dit prachtige streekproduct. Kom daar maar eens om in de supermarkt.