Weblog is verhuisd

Van gehuurd naar een eigen koophuis,
een eigen plek op het world wide web,
de inrichting is (nog) niet veranderd,
dus je voelt je onmiddellijk thuis.

Mijn weblog heeft een nieuw internetadres (url). Te zijner tijd ga ik daar een stukje website aanplakken met andere zaken dan mijn blogs. Trouwe bezoekers adviseer ik de snelkoppeling te veranderen in  http://careldemari.nl/weblog . Minder trouwe bezoekers mogen natuurlijk gewoon een snelkoppeling maken 😉 . Alle oude blogs zijn ook op het nieuwe adres te vinden, op deze plek komen geen nieuwe stukjes.

Wil je me blijven volgen? Klik dan op het nieuwe blog weer op de knop volgen en/of vraag een e-mailbericht (ook op het nieuwe), iedere keer dat er een nieuwe post is krijg je dan een melding.

Advertenties

Workshop met klantenbinding

Ze kreeg het voor haar verjaardag cadeau van haar schoonzus, een schilderworkshop bij een bekende kunstenares. Dat wil zeggen, ze kende haar niet maar als leverancier van artikelen in het maandblad Atelier had deze schilder landelijke bekendheid. Hoe dan ook, altijd leuk om wat nieuws te leren, een andere invalshoek biedt mogelijk blijvend perspectief. Bekend met de opdracht, in acryl bloei schilderen, had ze een voorbeeld meegenomen, een veld klaprozen.
Er kwam een aanvullende opdracht, schilder niet met penseel maar met een sponsje (zo’n schuursponsje dat feitelijk voor de vaatwas bestemd is). Omdat ze niet eerder op een dergelijke manier gewerkt had was dat een geweldige uitdaging. Maar wel iets waarbij af en toe een beetje steun en aandacht van de workshopleider gewenst was.
Het werd één grote teleurstelling. Behalve zij en haar schoonzus waren de deelnemers allen adepten van de beroemde schilderes. Erger nog, ze leverden qua werk letterlijk kopieën. Bekend met de opdracht toverden ze stuk voor stuk hetzelfde plaatje tevoorschijn. En dat onder luid applaus van de meesteres.
Haar werk werd als minderwaardig afgedaan. En, toen ze vertelde dat haar ervaring met name in aquarelschilderingen lag werd ze min of meer weggehoond.
Het eindresultaat verdween meteen naar zolder, ik verknip het nog wel een keer tot ansichtkaarten of zo, dacht ze. Ik zou daarentegen zeggen dat ze, de onbekendheid met materiaal in acht genomen een heel aardig schilderij gemaakt had. En dat een compliment meer op zijn plaats zou zijn geweest dan de botte behandeling die ze kreeg. Ik zou zeggen, stimuleren, aanmoedigen!Roosklaproos

Later zag ze op de facebookpagina van de bekende schilderes de resultaten van de workshop. Dat wil zeggen, het werk van de adepten, haar werk en dat van haar schoonzus kwam niet in beeld.
Hoe zielig kun je zijn in je arrogantie!

Verkiezingen #WOT ’15-11

Ik heb even getwijfeld of ik deze keer wel mee zou doen aan de WOT, wat moet ik met verkiezingen? Met het woord dan, het meedoen zelf levert mij geen twijfel op. Ik vind het namelijk een voorrecht te mogen kiezen en heb het mezelf als plicht opgelegd.
Dat wil evenwel niet zeggen dat ik er geen kanttekeningen bij plaats. Het gaat deze keer om twee verkiezingen, voor waterschap en de provincie.

Provinciale staten

Ik heb altijd wat moeite met het takenpakket van dit orgaan. Landelijk is duidelijk, op gemeenteniveau kan ik het ook volgen maar wat de provincie nu allemaal precies doet en of dat daar wel logisch belegd is, ik heb zo mijn twijfels. Maar goed, op het gebied van ruimtelijke ordening, wegen en natuurbeheer zie ik wel belangen. En waar belangen zijn kun je politieke keuzes maken dus verdiep ik me in de globale beschrijvingen van de deelnemende partijen. Zeker deze keer is het echter wel zo belangrijk wat de uitslag voor gevolg heeft voor de bezetting van de Eerste Kamer der Staten Generaal. Want de verhoudingen daar hebben direct invloed op de besluitvorming op landelijke vraagstukken. En dat maakt het gecompliceerd, wat voor de provincie goed is hoeft niet landelijk in mijn belang te zijn en omgekeerd. Dus, eigenlijk vind ik die getrapte verkiezing van de leden van de Eerste Kamer niet kunnen.

Waterschap

Nog lastiger wordt het bij de waterschappen. Geen twijfel over het nut van deze organen. Als onze dijken niet op de juiste hoogte zijn hebben we hier (zo ongeveer het laagste punt van Nederland) niet alleen natte voeten, dan verdwijnt mijn hele huis onder water. En de belangen voor schoon water en milieuaspecten lopen ook niet ver uiteen. Het gaat om kleine anders gelegde accenten. En, meer nog dan bij de daden van ons provinciebestuur kom je over het Hoogheemraadschap geen berichtgeving, geen verantwoording van gekozenen tegen. Wel van het totaal bestuur maar wat de invloed daarop van partij A en partij B was, het ontgaat me.

Tegenstrijdig met waar ik in de vorige paragraaf mee afsloot, hier zou ik juist wel getrapte verkiezingen willen zien. Laat de betrokken gemeenten het Hoogheemraadschap kiezen.

 

Ik zag twee beren …

Ik zag twee beren
mee regeren
oh, het was een wonder,
op justitie, ‘tis geen wonder
nu heb je een hoop gedonder
hihihi, hahaha,
ik stond erbij en ik keer ernaar

Hoe open en transparant kun je zijn? Je maakt mij niet wijs dat die Teeven niet wist wat hij geregeld had met Cees H. Niet op de cent nauwkeurig maar toch zeker wel in een afgerond getal. Of kwamen dit soort deals zo vaak voor dat je het welhaast niet kunt onthouden en zaken door elkaar gaat gooien. Kijk dat je niet meer weet of je de eerste maandag van november 2001 een taxi besteld hebt, dat kan ik billijken. Maar dit?
En baas Opstelten die zal toch tenminste een indringend gesprek met zijn onderminister gehad hebben waarop laatstgenoemde met de billen bloot ging. En anders is alleen dat verzuim wat mij betreft al genoeg om ontslag aan te bieden. Enfin, dat is dan uiteindelijk ook gebeurd.
Maar komen we er nu ooit nog achter waarom deze exorbitante deal toen gesloten is en zo’n erkend zware crimineel van ons belastinggeld een rustige oude dag kan genieten?
En die twee beren, die krijgen een riant wachtgeld, likken hun wonden en, voor zover ze daar nog behoefte aan hebben, likken zich wel weer ergens op een mooie baan binnen. Old boys network, komt goed, jongens!

En nog wat spreekwoorden:

  • beer op sokken
  • de beer is los
  • de huid van de beer niet verkopen voor hij geschoten is
  • een ongelikte beer
  • leeuwen (of apen) en beren op de weg zien

Wolf

scannen0002Het heeft even geduurd maar sinds dit weekend is hij weer terug in Nederland. Er is een wolf in Drenthe en Groningen gesignaleerd, op verschillende plaatsen tussen Emmen en Borger hebben mensen hem gezien, in Hoogezand ook. Je kon erop wachten, ze trokken door Duitsland, steeds verder naar het westen. De mannetjes zoeken na twee jaar in de roedel te zijn opgevoed hun eigen leefomgeving. Een gebied waar ze zelf heer en meester zijn en waar genoeg te halen is voor hun nieuw te stichten roedel.
NRC Next laat hobbyboer Henk Vos aan het woord. De man is bang dat deze wolf zijn dieren aanvalt en het zelfs op kleine kinderen gemunt heeft. Even googelen levert op dat de wolf in de laatste vijftig jaar nauwelijks menselijke slachtoffers gemaakt heeft en dan meestal nog door hondsdolheid, een ziekte die nagenoeg onder controle is. Dus lijkt die vrees ongegrond. Volgens Natuurmonumenten is het dier ook niet echt gevaarlijk voor het vee. (Maar daarover niets in de krant, niet spannend genoeg.)
Waarschijnlijk wordt die angst ingegeven door een sprookje als Roodkapje of door de dodenrit van Drs P. naar Omsk.
Ik denk dat het juist goed is voor de natuur als het wild hier er een natuurlijke vijand bij krijgt.

Nog even wat spreekwoorden:

  • de wolf ruit wel van baard maar niet van aard
  • een wolf in schaapskleren
  • wee de wolf die in een kwaad gerucht staat

Vooral dat laatste spreekwoord lijkt nu aan de orde.
En wat die meneer Vos uit de NRC Next betreft, als de vos de passie preekt, boer pas op je ganzen.

Tante Bubbles

FKF_1395Gisteren waren we weer eens met het hele stel bij elkaar. Dat gebeurt niet heel vaak maar als het gebeurt is het een feest. We vierden Arjans verjaardag, morgen wordt hij alweer 35. Kleintjes worden groot, liever, zijn groot geworden.
Rond half een pikten we hem op bij Ikea, ruim op tijd om de Ajaxsupporters mis te lopen. En na de gekochte spulletjes ingeladen te hebben parkeerden we een kleine drie kwartier later bij hem voor de deur. Dat is luxe, een plekje voor de auto vinden is daar doorgaans een crime. Niet heel veel later arriveerden Ivo, Ellen en Rolan. Eadaoin had voor een heerlijke maaltijd gezorgd, brochetta vooraf en daarna een smakelijke paella. Zolang hun nieuwe fornuis niet gearriveerd is zit een Sunday Roast, haar specialiteit er niet in.
Na een gezellige maaltijd hebben we een wandeling gemaakt, de eendjes in het Westerpark gevoerd. Tot groot plezier van onze kleinzoon. Voor die kleine moest echter het hoogtepunt nog komen, tante Eadaoin blies zeepbellen, prachtig vond hij dat. En Eadaoin zit voorlopig vast aan haar bijnaam, tante Bubbles.
Goed te merken dat het Amsterdamse stel daar gelukkig is. Eadaoin is al behoorlijk aan het inburgeren en de taallessen zijn gepland. Als ik zie hoe ze alles oppikt zal dat geen probleem worden. Eind van de maand heeft ze werk, nog niet helemaal wat ze zoekt maar ze is dan in ieder geval bezig. Die redt het wel, niet dat ik daar ooit aan getwijfeld heb.

Met het mes op tafel

Het is weer een finaleavond. Laat ik open kaart spelen, voor mij is het altijd een finaleavond. Want, laat je je kansen onderweg liggen dan ben je de laatste avond kansloos. Dan kun je, net als de andere losers zeggen dat het maar een spelletje is.  Onzin, alleen voor verliezers is het maar een spelletje, winnaars hoor je zoiets nooit zeggen. Verliezers houden het ook op geluk of het gebrek daaraan, winnaars weten dat ze hun kansen optimaal benut hebben. Verliezers zullen niet snel met het mes op tafel spelen, ze leggen zich neer bij hun nederige bijrol. Winnaars daarentegen kunnen zo’ n houding niet verkroppen, er dient op het scherp van de snede gestreden te worden. Afleidend gesjoemel dient afgestraft te worden.

Bij de dagelijkse routine in deze periode hoort een half uurtje quiz op de buis. Uitgesteld tot het moment dat het ons schikt, de zegeningen van uitzending gemist worden in dit geval benut. Eerlijk gezegd meer om de eigen triviale kennis te testen dan voor het vertoonde spel. Helaas is het blufelement door het lange voortbestaan van het programma gedegradeerd tot het toepassen van door iedereen gekende trucjes die dan ook zo goed als altijd mislukken. Datzelfde geldt voor de ingesleten gewoontes in de presentatie, standaard opmerkingen die niet veranderen nu Joost Prinsen tijdelijk vervangen is, het moet immers herkenbaar blijven. Het mes is bot geworden!