Rechercheur Radema

Mark is vandaag vroeg op kantoor. De agenda staat behoorlijk volgeboekt en hij kan zich nauwelijks enige uitloop in de geboekte besprekingen veroorloven. Hij heeft dan ook Yvette, zijn secretaresse de strikte instructie gegeven geen gesprekken door te verbinden.
Maar hij zit nauwelijks achter zijn bureau als toch de telefoon gaat.
‘Recherche, meneer, het is dringend.’
Mark vloekt binnensmond en vraagt dan toch maar het gesprek door te zetten. Telefoon komt altijd ongelegen maar vandaag wel helemaal.
Lees verder Rechercheur Radema

Mr drs Mark

Wat eraan vooraf ging
Mark, een moordgoser
Mark ontmoet Sandra
Mark heeft Sandra ontmoet
Mark, nog maar eens Sandra

De rechtenstudie bleek een niet al te zware belasting en Mark besloot daarom een tweede richting op te pakken. Een niet alledaagse combinatie, Mark koos voor Farmacie. En dat deed hij zonder er al te veel ruchtbaarheid aan te geven. Eigenlijk wist niemand in zijn omgeving hiervan. Op zijn 26e studeerde Mark twee keer af, rechten cum laude en farmacie met een redelijke cijferlijst. Hij zocht en vond snel een baan bij advocatenkantoor Bose en van Rossum en richtte zich daar op strafrecht. De kennis die hem tot volleerd pillendraaier maakte benutte hij uitsluitend hobbymatig. En dan nog niet eens vaak, wat zeg ik, twee maal slechts.
Lees verder Mr drs Mark

Mark, nog maar eens Sandra

Wat eraan vooraf ging
Mark, een moordgoser
Mark ontmoet Sandra
Mark heeft Sandra ontmoet

Dat was nog verdomd lastig, Frank meekrijgen naar dat lege pakhuis. Maar uiteindelijk lukte het, natuurlijk was hij nieuwsgierig. Eerst geloofde hij mijn verhaal niet en bovendien begreep hij niet waarom ik juist hem mee wilde hebben. Maar nu is het zover, samen fietsen we van school naar de Van Zantenstraat en zetten we onze fietsen tegen de muur van het pakhuis. We gaan, als we weten dat we niet gezien worden, snel het pand in en gooien onze schooltassen in het halletje bij de voordeur. Ik ga Frank voor naar het souterrain en roep naar Sandra dat we eraan komen. Geen reactie. Shit, is ze er niet? Of houdt ze zich stil? Ik heb geen zin in een tweede onverhoedse aanval van die griet dus laat ik Frank voorgaan. Ze is er niet! Nou ja, dan zit er niets anders op dan dat ik alleen de klus klaar. Gelukkig had ik tevoren met die mogelijkheid rekening gehouden. Lees verder Mark, nog maar eens Sandra

Mark heeft Sandra ontmoet

Wat eraan vooraf ging
Mark, een moordgoser
Mark ontmoet Sandra

Pff, ik geef het onmiddellijk toe. Ik ben blij dat ik weer buiten sta, dat had niet veel langer moeten duren. Het was een benauwd uurtje, daar in het souterrain. Niet echt prettig om op je buik op de koude stenen vloer te liggen met dat gevaarlijke mens schrijlings op je rug, porrend met de punt van een stiletto in je nek! En ik maar kletsen, ik kreeg de blaren op mijn tong. Maar uiteindelijk lijkt het dat we tot een deal gekomen zijn. Dat wil zeggen, dat denkt Sandra, zelf ben ik nog niet zover. Een overeenkomst op geweldadige manier afdwingen gaat er bij mij niet in. Het basisprincipe, samenwerken, vind ik prima. Maar moorden om het moorden? Geen denken aan. De slachtoffers, Sandra noemde het steevast objecten, had ze ontdaan van iedere relatie tot de mens. En dat druist in tegen mijn gevoel van rechtvaardigheid. Je kunt niet dat, wat je is aangedaan, afdoen door de wereld te haten, ik zie dat genuanceerder. Straf degenen die het toekomt! Op dit punt zitten we duidelijk met een verschil van mening en ik wil dat eerst uitpraten. Met het mes op de keel lukt dat niet, ik moet bij onze volgende ontmoeting zorgen dat we op gelijk niveau zitten! Lees verder Mark heeft Sandra ontmoet

Mark ontmoet Sandra

De verdwijning van Floor, om dat eufemisme maar te gebruiken, was me goed afgegaan. Wroeging? Geen enkele, dit was gewoon zijn verdiende straf! Medeleven met de ouders, waarom? Die hadden dat ettertje toch nooit tot de orde geroepen, dit was gewoon ook hun verdiende straf. Wat overheerste was het gevoel dat opgeruimd wel netjes staat.

Na de lagere school kwam ik op het gymnasium terecht. Een hele opluchting, de jongens en meisjes daar waren veel slimmer, leken in hun gedrag meer op mij. Anders gezegd, ik was niet meer het buitenbeentje en werd niet meer gepest. Tot in de vijfde, een jaar voor de eindexamens, Frank bij ons op school kwam. Zijn ouders waren uit Almelo naar de Randstad gekomen en Frank moest, tegen zijn zin, mee. Hij zat niet lekker in zijn vel, miste zijn vrienden uit Twente. Lees verder Mark ontmoet Sandra

Mark, een moordgoser

Ik wil nu wel eens gewoon Mark zijn! Altijd, van jongs af aan werd ik in hokjes geplaatst, kreeg ik een etiket opgeplakt. En altijd liet dat etiket maar een klein stukje zien van wie ik werkelijk ben. Ik ben gewoon Mark, een intelligente vent die net zijn midlifecrisis onder controle heeft.
Vroeger, al in mijn lagere schooltijd werd ik bestempeld als een nerd, alleen maar omdat ik niets om sport geef en de meeste vakken op mijn sloffen bijhield. Ik denk nog steeds dat het pure jaloezie was van mijn klasgenoten. Altijd weer dat pesten, vooral van Floor. Wat had ik een hekel aan dat joch! Lees verder Mark, een moordgoser