Verkiezingen #WOT ’15-11

Ik heb even getwijfeld of ik deze keer wel mee zou doen aan de WOT, wat moet ik met verkiezingen? Met het woord dan, het meedoen zelf levert mij geen twijfel op. Ik vind het namelijk een voorrecht te mogen kiezen en heb het mezelf als plicht opgelegd.
Dat wil evenwel niet zeggen dat ik er geen kanttekeningen bij plaats. Het gaat deze keer om twee verkiezingen, voor waterschap en de provincie.

Provinciale staten

Ik heb altijd wat moeite met het takenpakket van dit orgaan. Landelijk is duidelijk, op gemeenteniveau kan ik het ook volgen maar wat de provincie nu allemaal precies doet en of dat daar wel logisch belegd is, ik heb zo mijn twijfels. Maar goed, op het gebied van ruimtelijke ordening, wegen en natuurbeheer zie ik wel belangen. En waar belangen zijn kun je politieke keuzes maken dus verdiep ik me in de globale beschrijvingen van de deelnemende partijen. Zeker deze keer is het echter wel zo belangrijk wat de uitslag voor gevolg heeft voor de bezetting van de Eerste Kamer der Staten Generaal. Want de verhoudingen daar hebben direct invloed op de besluitvorming op landelijke vraagstukken. En dat maakt het gecompliceerd, wat voor de provincie goed is hoeft niet landelijk in mijn belang te zijn en omgekeerd. Dus, eigenlijk vind ik die getrapte verkiezing van de leden van de Eerste Kamer niet kunnen.

Waterschap

Nog lastiger wordt het bij de waterschappen. Geen twijfel over het nut van deze organen. Als onze dijken niet op de juiste hoogte zijn hebben we hier (zo ongeveer het laagste punt van Nederland) niet alleen natte voeten, dan verdwijnt mijn hele huis onder water. En de belangen voor schoon water en milieuaspecten lopen ook niet ver uiteen. Het gaat om kleine anders gelegde accenten. En, meer nog dan bij de daden van ons provinciebestuur kom je over het Hoogheemraadschap geen berichtgeving, geen verantwoording van gekozenen tegen. Wel van het totaal bestuur maar wat de invloed daarop van partij A en partij B was, het ontgaat me.

Tegenstrijdig met waar ik in de vorige paragraaf mee afsloot, hier zou ik juist wel getrapte verkiezingen willen zien. Laat de betrokken gemeenten het Hoogheemraadschap kiezen.

 

Ik zag twee beren …

Ik zag twee beren
mee regeren
oh, het was een wonder,
op justitie, ‘tis geen wonder
nu heb je een hoop gedonder
hihihi, hahaha,
ik stond erbij en ik keer ernaar

Hoe open en transparant kun je zijn? Je maakt mij niet wijs dat die Teeven niet wist wat hij geregeld had met Cees H. Niet op de cent nauwkeurig maar toch zeker wel in een afgerond getal. Of kwamen dit soort deals zo vaak voor dat je het welhaast niet kunt onthouden en zaken door elkaar gaat gooien. Kijk dat je niet meer weet of je de eerste maandag van november 2001 een taxi besteld hebt, dat kan ik billijken. Maar dit?
En baas Opstelten die zal toch tenminste een indringend gesprek met zijn onderminister gehad hebben waarop laatstgenoemde met de billen bloot ging. En anders is alleen dat verzuim wat mij betreft al genoeg om ontslag aan te bieden. Enfin, dat is dan uiteindelijk ook gebeurd.
Maar komen we er nu ooit nog achter waarom deze exorbitante deal toen gesloten is en zo’n erkend zware crimineel van ons belastinggeld een rustige oude dag kan genieten?
En die twee beren, die krijgen een riant wachtgeld, likken hun wonden en, voor zover ze daar nog behoefte aan hebben, likken zich wel weer ergens op een mooie baan binnen. Old boys network, komt goed, jongens!

En nog wat spreekwoorden:

  • beer op sokken
  • de beer is los
  • de huid van de beer niet verkopen voor hij geschoten is
  • een ongelikte beer
  • leeuwen (of apen) en beren op de weg zien

Wolf

scannen0002Het heeft even geduurd maar sinds dit weekend is hij weer terug in Nederland. Er is een wolf in Drenthe en Groningen gesignaleerd, op verschillende plaatsen tussen Emmen en Borger hebben mensen hem gezien, in Hoogezand ook. Je kon erop wachten, ze trokken door Duitsland, steeds verder naar het westen. De mannetjes zoeken na twee jaar in de roedel te zijn opgevoed hun eigen leefomgeving. Een gebied waar ze zelf heer en meester zijn en waar genoeg te halen is voor hun nieuw te stichten roedel.
NRC Next laat hobbyboer Henk Vos aan het woord. De man is bang dat deze wolf zijn dieren aanvalt en het zelfs op kleine kinderen gemunt heeft. Even googelen levert op dat de wolf in de laatste vijftig jaar nauwelijks menselijke slachtoffers gemaakt heeft en dan meestal nog door hondsdolheid, een ziekte die nagenoeg onder controle is. Dus lijkt die vrees ongegrond. Volgens Natuurmonumenten is het dier ook niet echt gevaarlijk voor het vee. (Maar daarover niets in de krant, niet spannend genoeg.)
Waarschijnlijk wordt die angst ingegeven door een sprookje als Roodkapje of door de dodenrit van Drs P. naar Omsk.
Ik denk dat het juist goed is voor de natuur als het wild hier er een natuurlijke vijand bij krijgt.

Nog even wat spreekwoorden:

  • de wolf ruit wel van baard maar niet van aard
  • een wolf in schaapskleren
  • wee de wolf die in een kwaad gerucht staat

Vooral dat laatste spreekwoord lijkt nu aan de orde.
En wat die meneer Vos uit de NRC Next betreft, als de vos de passie preekt, boer pas op je ganzen.

Tante Bubbles

FKF_1395Gisteren waren we weer eens met het hele stel bij elkaar. Dat gebeurt niet heel vaak maar als het gebeurt is het een feest. We vierden Arjans verjaardag, morgen wordt hij alweer 35. Kleintjes worden groot, liever, zijn groot geworden.
Rond half een pikten we hem op bij Ikea, ruim op tijd om de Ajaxsupporters mis te lopen. En na de gekochte spulletjes ingeladen te hebben parkeerden we een kleine drie kwartier later bij hem voor de deur. Dat is luxe, een plekje voor de auto vinden is daar doorgaans een crime. Niet heel veel later arriveerden Ivo, Ellen en Rolan. Eadaoin had voor een heerlijke maaltijd gezorgd, brochetta vooraf en daarna een smakelijke paella. Zolang hun nieuwe fornuis niet gearriveerd is zit een Sunday Roast, haar specialiteit er niet in.
Na een gezellige maaltijd hebben we een wandeling gemaakt, de eendjes in het Westerpark gevoerd. Tot groot plezier van onze kleinzoon. Voor die kleine moest echter het hoogtepunt nog komen, tante Eadaoin blies zeepbellen, prachtig vond hij dat. En Eadaoin zit voorlopig vast aan haar bijnaam, tante Bubbles.
Goed te merken dat het Amsterdamse stel daar gelukkig is. Eadaoin is al behoorlijk aan het inburgeren en de taallessen zijn gepland. Als ik zie hoe ze alles oppikt zal dat geen probleem worden. Eind van de maand heeft ze werk, nog niet helemaal wat ze zoekt maar ze is dan in ieder geval bezig. Die redt het wel, niet dat ik daar ooit aan getwijfeld heb.

Vogeltje, wat zing je vroeg

Ik ben al twee ochtenden gewekt rond het ochtendgloren. De merels hebben hier weer het hoogste woord! Heerlijk vind ik dat. Niet dat ik meteen mijn bed uitspring, welnee, ik draai me om en pak nog een uurtje.
De bedrijvigheid in de tuin, merels en mezen die aan- en afvliegen met bouwmateriaal. Ze mijden de rechte weg naar hun nest, kiezen verschillende routes om de vijand te misleiden.
De sneeuwklokjes krijgen gezelschap, crocus en narcis steken voorzichtig hun kop op. De braam begint weer uit te lopen.
Gisteren heb ik weer een pondje pittig belegen bij de boer gehaald. En terug fietste ik, met de wind in de rug, een paar kilometer om. Twee van de drie molens draaiden hun wieken, beweging alom in de weilanden. Een haas rende als een dolle door de gras, sprong over sloten alsof ze er niet waren.
Op Twitter melden cafés en restaurants dat hun terras weer open is.
Het is echt lente.

Moestuintje

‘Nee hoor’, stampvoette het prinsesje,’ ik wil nu echt geen witte bonen eten’ .
De koning zuchtte, bonen. ze zijn zo goed en gisteren had ze toch sperziebonen, eergisteren nog kapucijners, afwisseling genoeg!

‘En bovendien extra gezond want onbespoten uit mijn eigen moestuin.’

‘Dat is het juist, we eten de hele week al bonen en vorige week alleen maar sla omdat die echt op moest voor ze zou doorschieten.’

‘Kan zijn’, zei de koning, ‘maar al mijn onderdanen zijn dit jaar met een moestuin begonnen, er zijn zelfs al tuinders die hun kassen beschikbaar stellen omdat ze hun eigen teelt toch niet meer verkopen!’

‘En jouw nagels zijn helemaal zwart, bah, hoe durf je zo aan tafel te komen!’ Het prinsesje liep kwaad weg, zocht haar portemonneetje en stapte op haar fietsje, richting de plaatselijke snackbar.

De koning keek beteuterd naar zijn handen, inderdaad, dat had je van dat gewroet in de aarde. En, het kind had toch eigenlijk wel een beetje gelijk, afwisseling op tafel was toch ook wel belangrijk. En dus pakte hij zijn telefoon, belde en de snackbar.

‘Mijn dochter, de prinses komt zo. Wil je haar naast haar eigen bestelling ook een grote zak friet met mayo meegeven, en, eh, doe ook maar een berenklauw met pindasaus.’

‘Hum, niets mis met een keertje ongezond smikkelen’, mompelde hij in zijn baard, ‘en niemand hoeft dit toch te weten!’

 

Satchmo

scannen0001De radio heb ik zelden aan. Alleen in de auto en dan liefst zonder al dat geouwehoer, tussendoor. Muziek, prima, nauwelijks voorkeur. Dat wil zeggen, vaak voorkeur maar heel erg afhankelijk van de situatie en stemming. Ik kan genieten van een mooi stuk klassiek, jazz, popmuziek. Een Franse chanson, en alles vaak van enige jaren terug. Noem het ouderwets, van het hedendaagse neem ik weinig op. Hoewel, ik kan best genieten van de hardrock van een nieuw bandje maar hoor dan iets vergelijkbaars aan wat ik vroeger hoorde.
Als er maar gevoel in zit en dan kom ik toch vaak uit bij de oude jazz. Bij Satchmo bijvoorbeeld, bij Louis Armstrong. Vandaag maar een keer ondersteund met een plaatje. En, komt die toeter eruit of komt die toeter eruit?