Winkelen, winkels

Zo’n vakantie wil nog wel eens leiden tot krimp in de kledingstapel. Of ik kom met een paar schoenen minder terug dan ik heengegaan ben. Hoe dat zit? Wel, aan alles komt een eind, ook aan de kleren die ik draag. En schoenen zijn ook eens uitgelopen. In een vakantie geef ik die spullen dan een laatste kans, daarna verdwijnen ze bij het vuil. De koffer is dan op de terugweg wat lichter of ik heb in het buitenland al gewerkt aan het op het oude peil brengen van de stapel.

Zo liet ik op Lanzarote drie poloshirts achter en kocht ik er twee voor terug. Een aanbieding, je bent gek als je die laat lopen.

Met de schoenen ging het iets anders. Mijn heerlijk lopende Ecco’s hadden zoveel kilometers gemaakt dat ze als versleten betiteld mochten worden. Op de dag van vertrek liet ik ze in de vuilnisbak verdwijnen, ze mochten van mij voor altijd op de Canarische eilanden blijven. Aan de voeten de zware wandelschoenen, die nemen anders een veel te groot deel van de toegestane kilo’s in de koffer voor hun rekening.

Eenmaal terug in Nederland had ik dus weer een paar nieuwe schoenen nodig.

Laat ik voorop stellen dat ik een hekel heb aan winkelen. Als ik iets nodig heb ga ik rechtstreeks op mijn doel af, geen gesnuffel in weet ik hoeveel zaken en zaakjes om uiteindelijk in de eerst bezochte winkel het gezochte te kopen. Zo ook met die schoenen. Ik ben rechtstreeks naar een schoenenzaak gegaan waarvan ik wist dat ze het gewenste merk verkopen. Daar zocht ik twee modellen uit, paste ze, een aan de linker-, een aan de rechtervoet. Gooide in gedachte een muntje op om de keuze te bepalen en tien minuten later zat ik weer op de fiets, een paar nieuwe schoenen onder de snelbinder.

Schoenen moeten passen, lekker zitten. Maar verder maak ik meer en meer gebruik van de mogelijkheid om online mijn spulletjes aan te schaffen, en niet alleen ik. Ondertussen mopper ik op de leegstand in onze winkelstraten, het wordt er allemaal niet mooier en gezelliger op. Weg Schoenenreus, V&D, HEMA onder grote druk, Halfords ter ziele. Een winkelstraat met zes zeven telefoonwinkeltjes op een rijtje (ik koop mijn nieuwe mobieltje toch online). We zijn toe aan een nieuwe invulling van onze binnensteden.

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

4 gedachten over “Winkelen, winkels”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s