N’oubliez jamais, vergeet nooit

Hij is hier het rauwe in zijn stem wat kwijt, het rauwe uit With a little help from my friends. Geen Mad dogs and Englishmen meer. Maar onmiskenbaar nog steeds Joe Cocker!
Gisteren gevelde reus, longkanker.

En ik moest even terugdenken aan die avond, lang geleden. We kwamen terug van een concert van Joe Cocker in Rotterdam Ahoy. Vlak voor me sturen de buurtjes hun auto de parkeerplaats op.
‘Waar komen jullie zo laat op deze doordeweekse avond vandaan?’
‘Uit Ahoy, genoten van Joe Cocker!’
‘Oh, wij ook, had het maar gezegd dan hadden we samen kunnen rijden.’

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

4 gedachten over “N’oubliez jamais, vergeet nooit”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s