Zorg over zorg

‘ Ik heb het idee dat ze voor de jaarwisseling iedereen gesproken moeten hebben. Ze had in ieder geval haast, zei dat ze vandaag om half vijf nog wel een uurtje had. Even dacht ik, moet ik mezelf niet meer voorbereidingstijd geven, de andere kant is dat ik het dan maar gehad heb.’
Al realiseert ze zich terdege dat ze er mede debet aan is, echt blij is ze niet met de druk die de WMO-ambtenaar op het gesprek legt. En het verloop zint haar in geen geval.
‘Goh, u bent nog best snel, zij het met een rollator.’  Ze ervaart het niet als een compliment, ‘mag het na vijf jaar oefenen?’
‘ Oh, u ruimt het meteen op.’ Het hulpverslag dat ze moest laten zien verdween meteen na inzage weer in de kast, op zijn plek, dus terug te vinden.
Of de kinderen kunnen helpen? Nou, de meesten zijn inmiddels ook opa en oma, hebben hun verplichtingen, werken nog, er woont er een in het buitenland, de anderen meest niet om de hoek. Ze maakt een todo-lijstje, wie in de buurt is en de klus aan kan knapt het op.
De twijfel slaat toe, kom ik te bijdehand over?
De ambtenaar heeft haar notities gemaakt.
‘Wat denkt u, hoeveel uur zit er nog voor me in?’ Ze heeft nu drieënéénhalf uur per week huishoudelijke hulp en die is toch nodig. Inderdaad met een koffiepauze, dat wel. De ambtenaar schat voorzichtig anderhalf tot twee uur, zeg maar de helft. ‘Maar met een week heeft u de beschikking.’
Dat was tien dagen geleden, het uitblijven van de beschikking wijt ze aan de kerstdrukte.
Intussen bedenkt ze hoe ze haar hulp de belangrijkste dingen kan laten blijven doen. En hoe ze de dingen die dan blijven liggen kan laten doen. Hoe ze de hulp dan maar uit eigen portemonnee moet betalen, maar voor hoeveel uur per maand?
Ze komt er wel uit, er komt vast een bruikbaar plan, de hersentjes werken nog prima. Ze heeft alleen eigenlijk geen zin meer om met dit soort kopzorg geconfronteerd te worden.

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

2 gedachten over “Zorg over zorg”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s