Kerst bij de SWOS

wpid-img_20141218_112316.jpgGisteren had ik een opzettelijk trage start. Niet alleen omdat me een drukke dag te wachten stond, nee, ik had mezelf voorgenomen vermomd als heer te gaan. En dan zijn er een aantal redenen om niet te vroeg in het eerste grijs te gaan. Dus eerst even uitgebreid de krant doorgenomen, een lange warme douche genomen en op zoek naar mijn kostuum.
Kerstdiner
Tegen half twaalf stapte ik op mijn fiets, richting SWOS, nog meer tegen half twaalf kwam ik er aan, veel meer dan twee, drie minuten duurt zo’n reis niet. De huiskamer, feestelijk versierd, tafels voor ongeveer zeventig mensen gedekt, zat al voor de helft gevuld. Ik hoorde dat de eersten al even na tienen binnen waren. De keukenbrigade was nog druk in de weer.
Aan de andere kant van het pand zijn nog twee zalen. In de ene waren de dames van buurtvereniging Binnenstad West voorbereidingen aan het treffen voor hun middag kerststukje maken, in de andere leek de reguliere opvang voor licht dementerenden aan hun normale programma bezig. Leek, want bij nadere beschouwing waren er ook al een paar van hun mantelzorgers aanwezig. Later kwamen er nog meer mantelzorgers.
Tegen half een mocht ik iedereen welkom heten en om een moment van stilte verzoeken. Alle stoelen waren toen bezet. Na een prachtige romige champignonsoep vertelde Elly het kerstverhaal in oud Nederlands en helemaal op rijm waarna het hoofdgerecht efficiënt snel op de tafels werd gezet. Een aardappelgratin, krieltjes, rode kool met rozijnen, stoofpeertjes, appelmoes en worteltjes vergezelden een mooi stukje beenham. Smullen dus!
Tijd om keuken- en zwarte brigade even in het zonnetje te zetten en nog een kort wat luchtiger kerstverhaal te vertellen. Die tijd was nodig om zeventig toetjes klaar te zetten, ijs, slagroom, warme appelstroedel. En dan vergeet ik nog het glaasje wijn dat het geheel begeleidde.

Kerstborrel met vrijwilligers
Terwijl de eters voldaan huiswaarts keerden werd de huiskamer klaargemaakt voor de volgende groep. Al onze 140 vrijwilligers waren uitgenodigd voor een borrel en een kerstattentie. Niet dat ze allemaal kwamen maar we hadden wel weer tachtig man over de vloer. Tijdens dat ombouwen heb ik even afscheid genomen van de medebewoners van ons pand, de afdeling Welzijn en het WMO-loket van de gemeente Schoonhoven. Zij vertrekken naar Bergambacht waar de nieuwe gemeente alle welzijnsambtenaren samen gaat huisvesten. Morgen komt de verhuiswagen. Goed te horen dat de ambtenaren het bij ons ontzettend naar hun zin gehad hebben.
Intussen vulde de huiskamer zich weer en werden de glazen gevuld. Bitterballen en ander lekkers ging rond, ik heb maar gepast, had net dat diner achter de kiezen.
Nog even een korte speech als voorzitter en verder van tafel naar tafel voor een babbeltje. Met een leuk kerstgeschenk was ook deze groep tevreden vertrokken.

Afscheid burgemeester en wethouders
De huiskamer werd weer omgebouwd. Om half zes komt de Katholieke Vrouwenvereniging voor haar kerstavond. Kees en ik kunnen daar niet op wachten, dat hoeft ook niet. Tegen de wind optornend liepen we naar het Zilvermuseum. Burgemeester en wethouders hielden daar een afscheidsreceptie en, gezien de prettige samenwerking was het wel gepast om ook daar even ons gezicht te laten zien.
Wil je geloven dta ik blij was dat ik om zes uur weer in mijn eigen makkelijke stoel kon gaan zitten?
Maar wat een prachtige dag, wat een feest om dit werk te mogen doen!

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

4 gedachten over “Kerst bij de SWOS”

  1. Dankbaar werk wat je allemaal nog mag doen voor de gemeenschap.
    Ik kan me voorstellen, dat je blij was toen je het lauwe pluche van vaders leunstoel weer in de lendenen voelde.
    En dat allemaal nog wel op de fiets, je had gelukkig twee dingen mee, de storm en regen tegen. Je bent nog een kras baasje hoor! Is het eerste grijs kreukvrij gebleven?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s