Vier geweldig leuke dagen

De laatste dagen maakte ik melding van wat uitstapjes in Dublin. Leuk, leerzaam, inspannend, ontspannend. Wat ik beschreef waren de uit te pakken cadeautjes, maar er was meer, veel meer. Laat ik beginnen bij het begin.
Ergens in de zomer kregen we een uitnodiging naar Dublin te komen, afzender de familie McGill, de ouders van Arjans vriendin. Arjan was daar al in de smaak gevallen en nu wilden ze graag kennismaken met ons. We hoefden niet lang te twijfelen, we waren niet eerder in Ierland geweest, best wel nieuwsgierig naar de ouders van Eadaoin. We kozen voor december, wilden de voorbereidingen op Kerst daar wel meemaken. Wel, dat was geen verkeerde keus. Het hele centrum was in kerstsfeer, winkels, kerstmarkten, dat soort dingen.
De ontvangst was allerhartelijkst. We hadden er een beetje tegenop gezien. Ons Engels is niet geweldig goed en we vreesden dat we herhaaldelijk vast zouden lopen, ook, omdat de Ier nu eenmaal iets anders spreekt dan we gewoon zijn te horen in bijvoorbeeld Britse series. Zeker toen we hoorden dat meteen al de eerste avond Jan en Alleman uitgenodigd was om ons te bewonderen. Maar de vrees bleek ongegrond. Alleen de steward van Ryanair konden we slecht verstaan, de rest van de Ieren die we gehoord hebben was prima te volgen. Beschaafd Engels, helemaal geen dialect.
Kort nadat we na een voorspoedige reis (heerlijk vanaf Eindhoven, allemaal veel sneller dan vanaf Schiphol) door Arjan en Eadaoin naar haar ouders gebracht waren kwam de eerste familie binnen. Haar broer met echtgenote en drie kinderen. Aan tafel, sunday roast, een Iers traditioneel gerecht wat we ons goed lieten smaken. Daarna een uurtje plat, de wekker was die ochtend al om zes uur afgegaan. En, eenmaal weer beneden kwamen broers en zusters van de McGills binnen, gevold door vrienden. De flessen gingen open en op een gegeven moment begon men beurtelings te zingen. We dachten dat dat een typisch kroeggebruik was maar dat hadden we dus mis. Tussen het gezang door gezellig met deze en gene gesproken, onze vrees niet verstaan te worden verdween al snel. Overigens, voordat iemand de verkeerde conclusie trekt, het werd beslist geen drankorgie.

We hebben het niet al te laat gemaakt, voor de maandag stonden er wat uitstapjes op het programma. Na een uitgebreid Engels, eh, Iers ontbijt (gebakken ei, spek, geroosterd brood, black en white pudding (gebakken leverworst) worstjes, tomaten, champignons) werden we naar de tramhalte gebracht. Dat was al gauw een tien minuten rijden, niet te lopen dus. Later bleek dat er niet al te ver van onze verblijfplaats en bus naar het centrum passeerde. Na een wandeling door de binnenstad en een bezoekje aan een grote winkel bezochten we Trinity College, de universiteit van Dublin waarin ook de Book of Kells te vinden is. Ik schreef daar eerder over. ’s Middags bezochten we een kerstmarkt en een stadspark. Na een smakelijke lunch zwierven we nog wat door de stad en maakten we kennis met de Ierse dandy, Oscar Wilde. Deze schrijver heeft een plaatsje gekregen in het park tegenover het parlementsgebouw. Een typisch standbeeld, bekijk je het gezicht van de ene kant dat lacht hij, van de andere kant lijkt hij verdrietig en en face krijg je het idee dat je in de maling genomen wordt.
image

De maandagavond hebben we met zijn zessen een uurtje in een pub doorgebracht. Het was de bedoeling daar te genieten van die beroemde Ierse liederen die iedereen meezingt. Dat viel echter tegen, er was wel een bandje maar geen samenzang of zo. Op de terugweg reden we nog langs een paar huizen die op Amerikaanse wijze van kerstverlichting voorzien waren. Lelijk van mooiigheid zouden we vroeger thuis zeggen. De stroomrekening zal daar wel behoorlijk oplopen. Na een afzakkertje doken we ons bed in, vol indrukken en moe, maar voldaan.
Morgen verder met de belevenissen van de dinsdag en woensdag.

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

6 gedachten over “Vier geweldig leuke dagen”

  1. ik voelde me ook altijd thuis in Dublin, al waren het zakelijke bezoekjes. Dublin is een leuke gezellige stad, niet zo groot, overzichtelijk. Het indrukwekkendst vond ik Dublin Castle, de gevangenis waar jullie blijkbaar ook zijn geweest, en het Nat Museum, waar je een goed beeld krijgt van de “Ierse kwestie”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s