Coulrofobie en crimiclowns

popJe kunt er maar bang voor zijn, de een heeft pleinvrees, de ander smetvrees of vliegangst. En zo heb je van oudsher ook mensen die bang zijn voor clowns. Ik kan me er wel iets bij voorstellen, die vreemde effecten in het gezicht, die malle fratsen en onverwachte uithalen, je zou er van kunnen schrikken. Coulrofobie noemt men die angst. Stephen King heeft het thema in een van zijn bekendste boeken ook uitgewerkt, wie It gelezen heeft of de film gezien heeft weet wat ik bedoel.
Ineens komen er berichten in het nieuws die gaan over een ware clownsterreur. Clowns vallen niets vermoedende passanten aan. Ik zou bijna zeggen, vanzelfsprekend is die idioterie uit de Verenigde Staten overgewaaid. Italië en Frankrijk hadden er recent mee te maken en inmiddels is ook in het Belgische Nijvel een agressieve clown gesignaleerd. Dit kopieergedrag komt dus dichterbij. Kom je een clown op straat tegen, wees dan maar op je hoede. Coulrofobie is een gerechtvaardigde angst, al is het hopelijk maar zeer tijdelijk.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

7 gedachten over “Coulrofobie en crimiclowns”

  1. Las je verhaal vanmorgen vroeg al op de I-Ph. ‘tIs voor mij van daar wat moeilijk antwoorden. Ik deel je serieuze benadering van het probleem. Vooral als die clowns nog eens kwaadaardig gaan doen. Heb nog liever een echte boef dan zo een boef.
    Zal trouwens nooit vergeten de keren dat ik me zelf door die figuren echt belaagd voelde. “Beestmensjes” noemde ik ze toen. Neem aan dat het na de oorlog was. Was toen dan mogelijk net 6. Anders zou het voor de hongerwinter zijn geweest en dat lijkt me om te herinneren net weer wat te vroeg. Maar ik was op weg naar school toen ik ze een aantal keren tegen kwam. De plek: hoek Bakkerlaan/…..in Bloemendaal. Grotere kinderen waren het, maar wist ik toen veel? Of die dan niet naar school hadden gehoeven, vraag ik me nu pas af. Maar ik maakte linea recta rechtsomkeerts. Terug naar huis dus. Hoe het toen verder ging weet ik niet meer. Maar die “beestmensjes” kwamen nog wel zo af en toe ter sprake. Met clowns heb ik later ook nooit veel mee opgehad. Trieste figuren vond ik hen doorgaans. Zogenaamd lollig, maar ondertussen.

    Groetjes, H.

  2. Aha ja, nou snap ik het. Doorgaans zouden clowns mensen aan het lachen moeten maken maar dat doen ze niet altijd. De eerste keer dat ik hun andere kant zag was in een verfilming van het boek ‘En met de clowns kwamen de tranen’ van Johannes Mario Simmel – die begonnen zomaar in het wilde weg iedereen neer te schieten in de circustent. Dat nog tot daaraan toe ’t was maar film maar nu gaan ze dus ook in ’t echt de verkeerde toer op, en zo geschminkt is het natuurlijk geen sinecure om te achterhalen hoe de boef er nou in werkelijkheid uitziet…

    Het clowntje op je tekening ziet er me dan toch eerder een lieverdje uit 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s