Stoptober

Het is feest vandaag, vanaf acht uur loopt de woonkamer vol, ooms, tantes, vrienden. Er is er een jarig. Moeder schenkt de koffie en laat de gebaksdoos rondgaan. Op tafel staan wijnglazen met sigaretten, drie soorten. Een met filter, een zonder en menthol. In het midden een sigaar, een tussenmaatje. Een gewone verjaardag in de vijftiger/ zestiger jaren, bijna overal hetzelfde beeld.
Het was dan ook heel gewoon dat ik rond mijn vijftiende begon te roken. Eerlijk gezegd al stiekem toen ik een jaar of twaalf was, Silky, goedkoop bocht.
En ik heb het volgehouden, dat roken, zij het met een paar onderbrekingen, tot ik 42 was. Een paar pogingen te stoppen strandden, eentje pas na bijna drie jaar. Je denkt er vanaf te zijn, er af en toe eentje voor de gezelligheid mee te kunnen roken. Maar na verloop van tijd ben je toch weer verkocht.
Toen de jongens in de laatste klassen van de basisschool zaten werd de druk van hen me te groot. ‘Je weet toch dat roken heel ongezond is?’ Ja hoor, ik weet het! En ik ben toen van de een op de andere dag gestopt. Ik weet nog goed, het was in de herfstvakantie, we hadden een bungalowtje in Brabant gehuurd en het weer was de hele week verschrikkelijk. Ik heb de in voorraad zijnde sigaren en sigaretten resoluut weggegooid en ben er nooit meer opnieuw aan begonnen. De eerste maanden waren verschrikkelijk, voor mijn directe omgeving dan. Want ik dacht dat ik redelijk eenvoudig afkickte maar schijn toch behoorlijk chagrijnig geweest te zijn.
Ik had het veel eerder moeten doen. Hoewel mijn longen al vele jaren schoon zijn, ze zijn er niet onbeschadigd vanaf gekomen. Ik begin de dag met een pufje of wat, luchtwegverwijders, mijd plekken waar gerookt wordt. Ik krijg het spaans benauwd als er vuurwerk wordt afgestoken of als er ergens een vuurkorf in de buurt aangaat.
Maar ik ervaar ook dagelijks de voordelen.
Stoptober, het kan natuurlijk iedere dag maar als je wat steun nodig hebt, stop dan deze maand, wat zeg ik, deze dag. Bijt door de zure appel en hou vol, het gaat je steeds beter af. Je doet er veel mensen een plezier mee. En wat nog belangrijker is, jezelf en je eigen gezondheid!

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

14 thoughts on “Stoptober”

  1. o ja, stoptober, goed moment om even bij mijn eigen gekke rookgewoontes stil te staan – voornamelijk zijn die voorbij, gelukkig, maar twee weken terug nog twee sigaretten gerookt. Iets met een oud stuk wat er niet tegen kan – niet uit kan staan – dat ik astmatische bronchitis heb, dat mijn lichaam niet doet wat ik wil, dat ik voor 56 zaken allergisch ben, dat ik er niet mee om kan gaan (met mijn lichaam) zoals ik wil zonder dat het slijt. De arrogantie van mijn innerlijke puber zullen we/zal ik maar zeggen…
    Rond mijn 13e rookte ik stiekum menthol sigaretten, als ik sigaretten voor mijn moeder ging halen uit de automaat op de Rijnlaan, wij noemden dat dan ook ‘trekken’, dan kocht ik eerst voor mezelf een pakje AdemIn (geloof ik dat ze zo heetten, van die zachte kleine bruine snoepjes).Wat een toepasselijk bizarre naam denk ik nu.
    Later ging ik dan tegelijkertijd ook stiekum een pakje Belinda;s voor mezelf trekken om er af en toe eentje in onze zelfgemaakte hut te roken, achter houtzagerij van Zoelen (of haal ik nu jaargetijden en tallen door elkaar?) met Mieke, een vriendinnetje uit de straat.

    Toen heel lang niet gerookt. Later zou dat af en toe een kokhalzend blowtje worden, want o wat vond ik dat vies. Ik moest er een appel tegenaan eten om de smaak van de tabak weg te happen. Ik zou een ster worden in sjekkies rollen, voor anderen wel te verstaan, want ook blowen heb ik lang niet gedaan. Afgewisseld met natte bierviltjes vanuit het midden uithollen tot aan de droge randen. barkeepers in die tijd kon ik echt onderscheiden in bevriend en niet-bevriend. de eerste soort zette een stapeltje bierviltjes vor me neer, maar die waren droog, daar had ik niets aan, de anderen een asbak.
    Om in tijden van eenzaamheid, alleen op mijn balkon /terras in Kalkan (Turkije) de baai overziend met een glas wijn de donkerte van de nacht in te staren als er geen maan of sterren waren. Toen herbegon ik weer met roken en dat zou af en aan nog jaren voortduren, om uit te monden in gezelligheidsroken toen ik een nieuwe vriend kreeg. Stoppen was mega lastig (voor mij) en duurde verschillende pogingen en vele maanden zo niet jaren. Terwijl ik helemaal niet veel rookte, dat dan weer niet. dat ging ook natuurlijk helemaal niet met die astmatische bronchitis. Maar dom wicht dat ik was, bleef ik er lang mee klungelen… Om nu a weer jaren een niet-roker te zijn. dacht ik, tot ik vorig jar juni met vriendinnen in belgié, je raad het al, op een terrasje er toch een op stak. het bleef bij drie in die volgende weken en toen weer lange tijd niks. Tot aan twee weken terug dus, ook weer drie. Wel weer voor een jaartje genoeg. Of langer. Stoptober.

    Nou, Carel, je wordt bedankt, ik merk dat mijn blog voor morgen ook weer zo goed als klaar is, en daarvoor had ik eigenlijk een andere bestemd,over de aanstaande Instawalk (fotowandeling) in Utrecht, maar die is nog ongeschreven. Misschien toch maar een dag schuiven dan. Even op kluiven en kauwen.
    Groet, Carolien

    1. Het is dinsdagavond, de voetbaltraining zit erop. Ik heb bijna drie jaar niet gerookt. We drinken even een biertje na afloop en ik biets een shaggie. Gewoon, voor de gezelligheid rook ik ‘m op. Weken later herhaalt dit patroon zich, tussendoor wel getraind, wel een biertje na afloop maar geen peuk. En zo gaan maanden voorbij, soms wel, soms niet maar ongemerkt steeds vaker wel dan niet. Op een gegeven moment vind ik het vervelend altijd van een ander te moeten roekn en koop mijn eigen baaltje Samson. Ik heb me weer aangesloten bij de rokers!

  2. Zeer herkenbaar, die verjaardagen! De tantes, die geen suiker in de koffie wilden (“nee, nee, de lijn weet je wel..”) maar ondertussen wel het grootste stuk slagroomgebak van de schaal namen… Roken deden ze niet, dat deden de ooms. Blauw zag de kamer!

    Van mijn zestiende tot mijn negenendertigste heb ik gerookt. En op het laatst zeer straf, tweeënhalf pakje per dag. Hetzelfde merk als genoemd in de reactie van Carolien: Belinda.
    In één keer gestopt en nooit meer gerookt.

    Maar dat komt mede doordat ik een aantal malen gedroomd heb dat ik toch een sigaret opstak en een paar halen deed.
    Het besef dat dat niet meer terug te draaien was, dat ik gefaald had, gaf mij zo’n gevoel van zelfverachting (in die dromen) dat ik er beroerd van werd en dat nooit of te nimmer in werkelijkheid wilde voelen. Het heeft me absoluut geholpen om mijn verdere leven van de sigaretten af te blijven!

      1. Hahaha! Ik had nog een echtgenoot die rookte, dus ik bleef toch meeroken. Maar ik merkte wel na verloop van tijd dat ik de lucht steeds smeriger begon te vinden.

        Ik vond het echter hypocriet om hem buiten te laten roken, terwijl ik zelf altijd gewoon overal binnen had gepaft…

        Tegenwoordig, als het regent, laat ik rokende vrienden gewoon binnen hun sigaretje opsteken. Roken ze wel minder!

      2. Hier wordt binnen niet meer gerookt, ook niet als het regent! Ik heb het lang wel getolereerd, gewoon omdat ik anderen niet tot last wilde zijn. Maar na afloop zat ik steeds langer met de gevolgen van mijn coulante houding.

  3. hier ook in een herfstvakantie gestopt. En nu bijna een jaar verder. Maar al merk ik dat niet roken steeds gewoner wordt voor me, wat is het af en toe nog enorm lastig.

  4. Klopt helemaal Carel. Ik ben nu 15 jaar geleden gestopt, en ben daar nog ieder dag blij mee. En voorzo ver ik weet, heb ik geen rest verschijnselen.

  5. Ja, wat heeft ‘onze’ generatie gepaft. Zelfs op het werk stak iedereen gewoon sigaretten op. Ik ben jaren geleden gestopt op 5 mei. Een dubbele bevrijding mag ik wel zeggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s