Twijfel, twijfel aan me zelve

Natuurlijk, ik weet het, ik heb mijn beperkingen. Maar ik zou me toch een sociaal mens willen noemen, hulpvaardig, meelevend. Een niet onbelangrijk deel van mijn tijd sta ik ten dienste van anderen. Nee, niet om mezelf op de borst te kloppen, maar zo is het toch.
Ik probeer ook een redelijk mens te zijn, niet altijd direct met een mening klaar te staan. Ik nuanceer, tracht de gevolgen van mijn reacties te overzien.
Van waar dan die twijfel?
Vooropgesteld, ik vind het verschrikkelijk wat er gebeurd is met vlucht MH17. Erg voor de slachtoffers, erg voor de nabestaanden, erg voor de mensheid die weer moet erkennen hoe beestachtig sommige exemplaren zijn. En ik erger me aan de berichtgeving over de 193 Nederlandse slachtoffers, alsof die ander 105 er niet toe doen. Aan berichten als ‘ Er waren 31 Noord Hollanders waarvan 5 uit Haarlem’ alsof dat er iets toe doet. Over een kaartje van de NOS, gevuld met vlaggetjes, verwijzend naar de plaatsen waar die slachtoffers vandaan komen. Oh, gelukkig, niemand uit onze gemeente. Ik bedenk dan dat er gelijk met die slachtoffers nog andere mensen op andere wijze het leven verlieten, gewoon, door ziekte of ouderdom. Mensen die ook nabestaanden achterlieten. Ik denk dan aan de slachtoffers die in Gaza vallen. En ik kan het niet opbrengen om een kaarsje te branden of een bloemetje te leggen.
Ben ik dan niet normaal? Moet ik dan hardop treuren om die vakkenvuller bij Albert Hein, om die bloemenverkoper die ik niet ken? Moet ik dan mee schreeuwen met wakker Nederland dat onze minister president maar een watje is, eisen dat er een oorlogsvloot naar de Zwarte Zee gestuurd wordt, dat onze mariniers dat klusje bij Donetsk maar even moeten klaren.  Ben ik dan degene die beter dan erkende experts weet hoe het conflict tot een goed einde gebracht kan worden? We weten niet eens wat daar precies gebeurd is en gebeurt. We redeneren vanuit onze veilige luie stoel zonder enige kennis van zaken. We geloven wat we geloven willen. We doen maar. Nou ja, ze dan, ik verdom het, doe niet mee aan die hysterie.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

12 thoughts on “Twijfel, twijfel aan me zelve”

  1. nee Carel. het ligt niet aan jou.Ik denk ook steeds als het over de nederlandse slachtoffers gaat, En de andere slachtoffers dan ?? ze horen er wel degelijk bij.
    En ik hoop net als jij dat de experts dit op een fatsoenlijke manier tot een goed einde kunnen brengen..

  2. dank voor deze links, gelukkig worden morgen dus ook de doden herdacht die niet Nederlands zijn. en wat de artikelen in de correspondent betreft, daar kan ik me helemaal in vinden..

  3. Slachtofferhulp staat gelukkig de nabestaanden nog meer dan een jaar bij. Bij deze menselijke ramp mogen we met zijn allen best lang blijven stilstaan. Wereldwijd. Want overal woelige tijden en heel veel ellende, dood en verderf.

  4. Dat ben ik helemaal met je eens @Carel De media rolt tegenwoordig over elkaar heen. En op een manier die mij steeds ‘vreemder’ voorkomt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s