Het Puttertje, een project

puttetjeHet puttertje,  een schilderij van Johan Fabritius, een boek van Donna Tartt. De een in de zeventiende, de ander in de eenentwintigste eeuw geproduceerd. Twee kunstwerken, de eerste zie je meteen waar de kunstenaar heen wil, de tweede een traag vorderend verhaal, ik ben op ongeveer tweederde.
Wacht dan even met een oordeel zul je zeggen. En dat doe ik ook. Maar even een paar woorden over de aanloop. Het verhaal gaat traag, meest van tijd mis je de aansluiting. Dat is de ene kant, de andere, altijd doorgaan. Er zijn vragen en je wilt antwoorden. En dat is precies de kracht van het boek. Ik kom erop terug, zal nog even doorworstelen. Met plezier, dat zeker, vanwege de schrijfstijl. En met respect voor de schrijfster die een ongeduldig manneke als ik nu eenmaal ben, in staat is te dwingen tot geduld.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

7 thoughts on “Het Puttertje, een project”

  1. Geen boek voor mij dus. tweederde al gelezen en nog iets wijzer geworden, knap dat je het volhoudt.!
    Vertel je het verhaal als het boek uit is ??

  2. Ik herken jouw ervaring met dit boek. Heb onlangs het “project” Het Putterje voltooid. Het duurde lang voordat ik het gevoel “nu wil ik doorlezen” kreeg, maar het is dus gelukt. En heb er geen spijt van.

  3. Precies mijn ervaring. Maar ik heb het uit. En ik vond het geweldig. Alleen al het feit, dat iemand de moeite neemt om tien jaar over een boek te doen. Dat iemand het weer flikt. Over tien jaar ga ik googelen of er weer wat op stapel staat!
    Het schilderij is gelukkig weer te zien in Het Mauritshuis.
    Leuk blog!

  4. Misschien moet je een schrijver zijn om het vol te kunnen houden… ik begin niet meer aan Donna Tart na een vergeefse poging.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s