De familie Zwaan

image
Het zal rond het middaguur geweest zijn, afgelopen donderdag. Tussen wat noodzakelijke besprekingen had ik even een paar uurtjes vrij. De zon scheen uitbundig, de temperatuur liep al aardig op. En dus leek het me een goede invulling even een stukje te gaan fietsen langs de Lek. Heerlijk op mijn gemak, genietend van de weidse uitzichten. En vanaf Lopik terug langs de Zevender, langs de Wielse en Cabauwse kade, de rustige kant als er geen peloton schooljeugd onderweg is van of naar Schoonhoven. Maar de middelbare scholen hebben al vakantie, dat zal wel meevallen. Eh, nee, dat viel niet mee. Eerst drie jongens van een jaar of vijftien, naast elkaar fietsend en zo de hele weg blokkerend. Daarna een groepje meisjes, zelfde leeftijd, die kennelijk op aansluiting stonden te wachten. Ik besloot over te steken naar de andere kant, daar waar ook auto’s mogen rijden. Bij het volgende bruggetje komen de jongens ook naar de drukke kant en pikken bij een van de boerderijen een vriendje op. Ik ben ze daardoor voor en kies toch weer voor de smalle kant. Niet veel later wordt de weg weer geblokkeerd, nu een man of zes, zeven. Op mijn bellen geven ze me ruimte, ‘komt u er maar langs, meneer’. En dan zie ik waarom het blok gezet is. De familie Zwaan besluit de weg over te steken van de Zevender naar de sloot aan de andere kant. Vader Zwaan voorop, gevolgd door moeder Zwaan en de kinderen, dit als in de ganzenpas.Een van de jongens vreest dat ze zo te laat op school komen. Ik geef hem daarop de tip een foto van de overstekende dieren te maken, dat men dan wel begrip voor de vertraging zal hebben. Moeder blijft wachten tot de laatste peuter over is, wakend over haar kroost. En, ik kan je vertellen dat je dan ook maar beter wat afstand kunt houden. Je zal niet de eerste zijn die van een mep met zo’n vleugel een botbreuk heeft overgehouden.
Dan laat ook zij zich van het talud afglijden en is de weg weer vrij. Inmiddels is de groep wachtenden gegroeid naar een man of twintig. Om uit de drukte te blijven vertrek ik als eerste met de fiets in de snelste stand. Vlak voor Schoonhoven stuit ik weer op een groep scholieren maar ik weet dan dat dat maar voor even is. Zij zullen rechtsaf gaan, ik kies voor de andere kant.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

10 thoughts on “De familie Zwaan”

  1. ja Carel scholieren. en als die het niet zijn. dan zijn het groepen wielrenners, motoren. en o ja. bijna vergeten mensen op een electrische fiets… Lekker fietsen langs die kant van de polder is er bijna niet meer bij…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s