Daar aan de kust

Al heb ik altijd al een gezond kleurtje, vandaag zijn de sporen van zon en wind weer extra goed zichtbaar. Maar wat wil je ook na twee dagen fietsen in Zeeland? Vrienden van ons staan drie weken op een camping in Oostkapelle en omdat hij afgelopen zondag jarig was gingen we er een dagje heen. Gezellig, fietsen op Walcheren, maakt niet echt uit welke kant op. We spraken de dinsdag af maar omdat het best wel een eindje rijden i besloten we maandag reeds die kunt op te gaan. Een camping is eerlijk gezegd niets voor ons en het aanbod om bij hun in de voortent te slapen sloegen we dus beslist af. We zijn immers lid van Vrienden op de fiets en dan is er vast wel voor een paar tientjes een B&B op het eiland te vinden. Het werd uiteindelijk een appartement in Gapinge, daarover morgen meer.
Om de keuze voor de dinsdag te rijden route geheel aan de gastheer over te laten kozen we voor de maandag voor een rondje in de buurt van Goes. We zetten de auto na zo’n 120 kilometer even voor Kapelle neer en trapten, wind mee, wind tegen, door het open land eerst naar Yerseke en van daar naar Wemeldinge. Het plan om ook Goes nog aan te doen leverden we in, we zouden te laat in Gapinge aankomen. We waren nog nooit in dit gebied geweest, dat wil zeggen, er natuurlijk wel eens doorheen gereden via de autoweg maar verder niet.
Ik zeg dat eigenlijk bijna altijd, Nederland is ontzettend mooi. Waar je ook een afslag kiest, je komt in een geweldig fietsgebied terecht. Ook hier weer!
Met vijf kilo nieuwe aardappelen, een pondje Zeeuwse kersen en een paar flessen Prosecco die bij de C1000 in de aanbieding was, reden we om tegen vieren richting Middelburg. Het niet helemaal up to date navigatiesysteem leidde me door Middelburg naar een wegopbreking bij Sint Laurens. Maar na wat gedwaal over landweggetjes kwamen we om goed half vijf toch op ons overnachtingsadres.
SAM_2587

Na een hartelijke ontvangst en een kopje thee en op advies van onze gastvrouw van die dag liepen we naar een even verderop gelegen camping voor een hapje eten (de luxe kantine werd daar Brasserie genoemd en de kaart was niet hoogstaand maar goed genoeg) en de derde poulewedstrijd van Nederland. Omdat het weer meewerkte en er voorlopig weinig op het veld gebeurde hebben we de eerste helft lekker buiten gezeten om ons maaltje te nuttigen. De tweede helft zagen we wel op het grote scherm, eerst alleen met wat bedienend personeel, later kwam daar een man bij die, gezien zijn accent waarschijnlijk uit Eindhoven of in ieder geval Oost Brabant kwam. Niet direct een kenner als je merkt dat hij de in blessuretijd scorende Memphis Depaij, op de loonlijst bij PSV, niet eerder gehoord lijkt te hebben.
Met het Puttertje van Donna Tart op de e-reader nog even genoten tot de zon onder ging en daarna, mede omdat het appartement onvoldoende licht had om fatsoenlijk te kunnen lezen, maar op tijd onder zeil gegaan.
In het blog van morgen de Bed & Breakfast (spam) en vrijdag het verhaal van de dinsdag.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s