Met de fiets de berg op

Ik heb dat eerder in een blogje wel gemeld, in mijn jonge, nou ja, jonge jaren heb ik menig toertocht op de fiets gemaakt. Vaak ging dat over de Utrechtse heuvelrug en moesten we bergen overwinnen, de Amerongse, de Wageningse, de Grebbeberg. Klussen die ik uiteindelijk wel wist te voltooien, maar nooit van harte. Mijn kinderen, lagere schoolleeftijd, fietsten over de Sallandse heuveltjes, ‘ boven ligt de beloning, vandaar mag je voor niets naar beneden’ .
Nederland is een vlak land. Goed, ik heb rond Arnhem geklommen, de Limburgse klimmetjes gehad maar in vergelijk met even verderop is het niets, mag het geen naam hebben.
Veertig jaar geleden nam ik de Ballon d’Alsace, met de auto, een maand later reed de tour over hetzelfde klimmetje. Onze Fiatjes hadden moeite boven te komen, de wielrenners leken het met twee vingers in de neus te doen. Een paar weken terug reed ik met de krachtpatser op vier wielen die ik nu heb over de Col de la Schlucht en de Grand Ballon, ook beide in de Vogezen. het ging niet vanzelf, tweede categorie.
Dezer dagen beklommen duizenden de Alpe d’Huez, geld inzamelend  voor de kankerbestrijding, afgelopen maandag werd de Mont Ventoux beklommen, om de wetenschap te helpen in het onderzoek naar (bestrijding van) MS, gesponsorde betrokkenen bekomen in helse temperaturen deze bult, buiten categorie! Vanuit sportbeleving een staande ovatie!
En, gegund, die sponsorgelden!

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

6 gedachten over “Met de fiets de berg op”

  1. Gut ja, wielrennen… geef mij maar een gezapig tempo van het vlakke land en dan nog ’t liefst bij de Noorderburen want Vlaanderen durft nogal eens, zoals wij dat noemen, vals plat te zijn 🙂 Al heeft een mens voor de goede zaak soms wel een tandje meer over…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s