Nostalgie

Zondagsrust

Een woord uit het verleden, toen de zondagen nog rustdagen waren. Dagen dat het werk beperkt bleef tot het hoogst noodzakelijke. Misschien is dat nog wel zo, alleen dan hebben we veel meer dingen hoogst noodzakelijk ook op zondag nodig.
Dat rustdagen was natuurlijk ook vroeger maar betrekkelijk. De meubelzaken waren alleen op tweede paasdag open en zondags kon je alleen naar een café of restaurant. Wel met het openbaar vervoer. Maar (bijna) alle betaald voetbal werd op de zondagmiddag gespeeld, aanvangstijd 14.30 uur. En bij mooi weer reden de stadsbussen in Utrecht met een aankondiging aan de zijkanten: Heden rijdt de bus naar Rhijnauwen.
Dan kwam er ook een ijscoman langs met zijn bakfiets vol schepijs en mochten we een ijsje van een stuiver halen. Wilden we daarvan profiteren dan moesten we wel thuis zijn, natuurlijk. Maar vaak fietsten we dan richting het hertenkamp in Zeist. Of naar oma in Mijdrecht. Of liepen we diep de polder in, op zoek naar ringslangen en kikkervisjes. Nee, zondagsrust had maar weinig met rust te maken, ook toen niet.

Overigens ben ik van mening dat de plus-boodschappenpakketten bij de voedselbank terecht dienen te komen.

Advertenties

3 gedachten over “Zondagsrust”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s