Gedicht

Het is eind januari 1995. Enorme hoeveelheden smeltwater komen bij Lobith ons land binnen. De Rijn, de Waal en de IJssel dreigen buiten hun oevers te treden. De waterstand in de Maas is ongekend hoog vanwege regenval in de Ardennen. Het water opvangen in de als overloop bedoelde uiterwaarden tussen zomer- en winterdijk is lang niet overal mogelijk. De bedoeling is in het recente verleden genegeerd, men bouwde er gewoon. Grote delen van de Betuwe komen in gevaar en de mensen die er wonen krijgen nauwelijks de tijd om have en goed veilig te stellen. Huisraad wordt naar zolders gesleept, zolders die, blijkt later, evengoed onder water komen te staan bij een dijkdoorbraak. Stadjes als Culemborg en Tiel worden ontruimd hetgeen tot enorme verkeersopstoppingen leidt. Op de A2 wordt nog wel gereden maar alle op- en afritten zijn geblokkeerd. Voorbij de Diefdijk lijkt het vooralsnog veilig. Maar de mensen zijn er niet gerust op. Waarom wel Culemborg en niet Gorinchem, is benoorden de Rijn en Lek geen kans op overstroming?

We zijn nu bijna twintig jaar verder, de dijken langs de rivieren zijn opgehoogd dan wel gepland opgehoogd te worden. Fietsen van Schoonhoven naar Bergambacht over de dijk langs de Lek verhoogt de kans op een lek aanzienlijk, een lek in de band wel te verstaan. Maar vlak voor Kerst komt het water bij springvloed op een paar centimeter na op het punt dat de Schoonhovense Veerpoort gesloten moet worden. Het delta-rivierenplan nadert zijn voltooiing. De vraag is voor hoelang?

Een ding is zeker, het gat is nooit gedicht!

Of verwachtte je een gedicht van mij?


Denkend aan Holland zie ik brede rivieren
hoog stijgend door oneindig laagland gaan
de strijd tegen het water in rivierenland
zal altijd blijven bestaan

Overigens ben ik van mening dat de plus-boodschappenpakketten bij de voedselbank terecht dienen te komen.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

4 gedachten over “Gedicht”

  1. In 1995 vertoefde ik 2 weken in een Klooster in Megen en kan mij nog heel goed herinneren dat de nonnen met habijten die fladderden door de hevige wind/storm op het dijkje bij de maas stonden toe te kijken naar het ver buiten de oevers getreden water en zeiden….dit is Spectaculair. En dat was het zeker!!!

  2. Lol, ik verwachtte inderdaad heel wat anders.
    Geruststellend vind ik het, dat tijdens een storm, de stormvloedkeering dicht gaat, en de dijken bewaakt worden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s