2013, een terugblik

Het eerste jaar dat ik voor een substantieel deel van mijn inkomen afhankelijk ben van een staatsbijdrage, een uitkering. Al is het een maand korter geweest dan vadertje Drees oorspronkelijk bedoeld had. Maar ik mag niet klagen, zij die na mij komen worden harder gepakt.
Ik mag toch niet klagen. Met de gezondheid gaat het alleszins redelijk. Ik word wat strammer en kom af en toe lucht te kort maar dat zijn zaken die vooralsnog goed gecompenseerd kunnen worden. De aandacht voor de prostaatkanker is teruggebracht tot jaarlijks een bloedprikje en een teleonisch contact van een paar minuten met het UMC. De dagen zijn goed gevuld met vrijwilligerswerk, vakanties en weekendjes weg zijn core business. En wat nog belangrijker is, vrouw en kinderen hebben het goed en genieten met mij van het leven.
Dit blog kent tal van linkjes, verwijzingen naar een uitgebreider beschrijving van het genoemde.

De familie

Op 1 maart trouwden Ivo en Ellen. Een geweldig mooi feest. Na jaren van samenwonen hebben ze de stap gemaakt en elkaar voor eeuwig trouw beloofd. Traantje weggepinkt en heel blij met het stel.
Begin juni vertrok Arjan naar Brno, hij heeft daar werk gevonden en durft het avontuur aan. Hij verlaat Nederland voor langere tijd. In september hebben we hem opgezocht in Tsjechië, het gaat geweldig goed met hem. Hij heeft het naar zijn zin, kan goed overweg met de mensen om hem heen. En met één in het bijzonder, hij geniet van zijn Ierse Eadoain. In januari komen ze op bezoek, heerlijk vooruitzicht.
Mijn moeder vierde in september haar 92e verjaardag. Weer een jaartje erbij en ze wil voorlopig gelukkig nog doorgaan (al heb je natuurlijk niets te vertellen). Leuk om dan weer veel mensen te zien en even te spreken. Met name neven en nichten zie je natuurlijk anders niet te vaak.
En verder natuurlijk het familieweekend met de andere kant, ditmaal door ons georganiseerd. We troffen het met het weer, het Groene Hart, de locatie staat dan verder garant voor een succes.

In het voorjaar bezochten we het Portugese bloemeneiland Madeira en in september vertoefden we in Brno en Wenen. Tussendoor fietsten we nog een midweekje in Drenthe en een weekend rond Cuyk. En verder nog tal van dagjes uit, met zijn tweeën of met anderen.

Het vrijwilligerswerk

De Stichting SWOS vergt veel van mijn tijd maar ik doe het graag. Het gaat goed met de club, de groei zit erin. Zo kunnen we terugkijken op een paar geweldige feestavonden, diner met aanvullend programma waar we steeds een volle bak hebben. Een meer dan volle bak haalden we met een lezing van notaris Vonk, erfrecht en aanverwant staat in de belangstelling. We zijn een pilot gestart met de opvang van licht dementerenden zonder indicatie en, hoewel we er nog niet zijn, het belooft wat te worden. Datzelfde geldt voor het project belbus, een initiatief dat we in januari willen uitrollen en, mits er voldoende vrijwilligers gevonden worden een succes lijkt te worden. In het kader van de integratie is het project Zilverboom afgerond en heeft een prachtig kunstwerk opgeleverd. Nu wordt er hard gewerkt aan het vervolg, de jurk. Samen met de SWOB (Bergambacht) maken we levensboeken. Eind november mochten we de 5000e eter verwelkomen, een stijging van ongeveer 25% ten opzichte van vorig jaar is de voorlopige schatting. En dan vergeet ik haast nog te vermelden dat in januari een cameraploeg van de EO voor opnamen langskwam.

Ik heb afscheid genomen als webmaster van de Seniorenvereniging ASR. Wel bemoei ik me nog met de organisatie van de Nieuwjaarsbijeenkomst en de seniorendag van locatie Utrecht.

Met veel plezier heb ik meegewerkt aan de totstandkoming van de eerste versie van Schoonhoven opent haar deuren. En in de uitvoering daarvan heb ik verhalen verteld over het Witte huis aan de Voorhaven.

Het mag wat kosten

Afgelopen jaar hebben we tien zonnepanelen op ons dak laten plaatsen en we zijn nu dus energieleverancier. De hypotheek is in zijn geheel afgelost dus daar hebben we ook geen zorgen meer over. Verder heb ik eindelijk gekozen voor een fiets met trapondersteuning, een uitgave waar ik zeer blij mee ben. De eerste 300 kilometer zitter er inmiddels op. Op onze slaapkamer ligt een nieuwe vloerbedekking en de trap naar zolder is vernieuwd. Al met al een aardige aanslag op ons spaartegoed maar dat betekent natuurlijk minder vermogensbelasting betalen. Elk nadeel heeft zijn voordeel.

Niet alleen maar goede berichten

Het hoort erbij, ieder jaar heeft ook een zwarte kant. Drie van de medewerksters van de SWOS verloren kort na elkaar een van hun ouders. Een verdriet dat door de geweldige saamhorigheid ook breed gedeeld werd. En we verloren in november ons bestuurslid Hans Broeders, een man die zich vanaf de oprichting met hart en ziel aan de stichting gegeven heeft.
Binnen een maand tijd moesten we daarna nog twee condoleancebezoeken afleggen, een badmintonmaatje van José en onze goede buur en vriend Theun Star.

2014

We laten ons verrassen! Natuurlijk eerst met de kennismaking met Arjans vriendin. We gaan weer een vakantie op Lanzarote vieren, die is geboekt. Het vrijwilligerswerk gaat door met nieuwe plannen, nieuwe ontwikkelingen. 2014 Is het laatste jaar voor de gemeente Schoonhoven, per 1-1 2015 gaat ze op in de nieuwe gemeente Krimpenerwaard. Voor de Stichting SWOS betekent dat samenwerking zoeken met de zusterorganisaties in de overige woonkernen, een proces dat al in gang gezet is. Eind januari hoop ik de nodige boodschappen af te leveren waar ze harder nodig zijn. En Schoonhoven opent haar deuren voor de tweede maal, is het plan.
Er zijn nog een paar zaken die ik hier niet kan en mag vermelden, ik heb zo mijn geheimpjes. Te zijner tijd kun je er meer over lezen. Ik ga in ieder geval door met mijn blog, misschien niet helemaal dagelijks maar toch is er veel te verwachten. Ik stop met de #WOT maar bezin me nu op iets nieuws, vergelijkbaar en toch anders. En verder gebeurt er wat er gebeurt, ik laat het allemaal op me afkomen. We genieten gewoon van het leven, ons leven en dat om ons heen.

Overigens ben ik van mening dat de plus-boodschappenpakketten bij de voedselbank terecht dienen te komen.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

7 thoughts on “2013, een terugblik”

  1. Fijn dat wij af en toe ook deel mogen uitmaken van dat leven van jou en je gezin. Vele goede wensen voor het nieuwe jaar en een prettige jaarwisseling.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s