De straatkrant

Eerst stond ze bij de Plus, sinds een paar maanden voor de Lidl. Beide plekken zijn even tochtig en koud, alleen in de zomer is het er behaaglijk. Maar dan nog, staan en glimlachen, uur na uur. Rond drie uur neemt ze de bus, ergens heen. De halte is dichter bij de Lidl, dat is dan toch een voordeel.
Ze verkoopt de Straatkant, maar meestal niet. Als ze al wat toegestopt krijgt dan is dat onvoldoende om de krant te betalen, ze schenkt dan slechts een lachje terug en mompelt iets onverstaanbaars.

Bij de AH staat haar collega, zelfde outfit, zelfde straatkrant, zelfde trieste blik in de ogen. Op de Dam speelt een muzikant op een elektrische viool, steevast hetzelfde deuntje. Ze worden getolereerd, doen niemand kwaad en staan niet in de weg. Maar ze worden niet omarmd, niet geknuffeld. Ze zijn er maar ze bestaan niet.

Overigens ben ik van mening dat de plus-boodschappenpakketten bij de voedselbank terecht dienen te komen.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

3 thoughts on “De straatkrant”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s