Een gesprek op de zaterdagmiddag

Onze Jan, oud politieman, heeft hier op dit blog al eens eerder een verhaal verteld. Altijd waar gebeurd, zo is hij. Ik geloofde hem dan ook meteen toen hij mij het volgende verhaal stuurde, een ontmoeting die afgelopen zaterdagmiddag in het landelijke Lopik plaatsvond:

Vanmiddag moest ik nog even een boodschap doen want ik was wat vergeten. Op de terugweg bij de huisartsenpost werd ik aangesproken door een vrouw die mij vroeg waar de ingang van de apotheek was.

Ik wees haar op de toegangsdeur en meldde haar gelijk, dat deze onderneming gesloten was. Gesloten? “Ja mevrouw, het is zaterdag en dan is hij nog even open van 1 tot 1.30 uur. En het is nu 4.00 uur”.

“Ja maar in Schoonhoven staat dat de apotheek hier open zou zijn? Ja, wat moet ik nou?” was haar vraag.

“U zou naar Nieuwegein kunnen gaan” opperde ik, want de apotheek daar is wel open.

“Ja maar ik heb geen recept”, was het wederwoord. “Daar moet ik het zelf betalen.”

“Als het dringend is, kunt u het daar toch betalen en later terugvragen?”

“Nee dat gaat niet want weet u, het gaat over de pil van mijn dochter. Nou ja, dan gebruikt ze het weekeind maar condooms.”

“Hopelijk zijn die dan wel voorradig”, vroeg ik.

“Ja dat weet ik niet”, zei de vrouw.

 “Maar zo niet, dan kunt u op de terugweg toch wel even langs het klompenwinkeltje in Willige Langerak gaan voor een paar klompen?”

 “Voor een paar klompen?”

“Ja voor een paar nieuwe klompen”, zei ik, “dat helpt ook als je geen condooms op voorraad hebt, maar dan moet je dochter het touwtje niet doorsnijden…”

 De vrouw keek mij niet begrijpend aan. “Ik snap het niet”, zei ze.

“Ik ook niet”,  zei ik, maar dat komt natuurlijk omdat ik als kind veel op klompen gelopen heb….

Je zult begrijpen dat ik er Jan voorzichtig op gewezen heb dat je je medemens in problemen niet op deze wijze in verwarring mag brengen. Dat een aspirientje of een muntje tussen de knieën vastklemmen ook het gewenste resultaat zou hebben gehad en een veel voordeliger oplossing had geboden. Navraag in Willige Langerak leerde me dat ze er inderdaad een paar nieuwe klompen gekocht had. Het klompenwinkeltje had dus een goede klant gehad, dat dan weer wel.

 Overigens ben ik van mening dat de plus-boodschappenpakketten bij de voedselbank terecht dienen te komen.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

6 thoughts on “Een gesprek op de zaterdagmiddag”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s