Ideaalbeeld, #WOT ’13-44

Ik doe er niet aan. Het vormen van een ideaalbeeld leidt automatisch naar het kijken naar de tekortkomingen. Want niets en niemand kan 100% voldoen aan een ideaalbeeld. En dus is het maken van een volmaakte schepping een negatieve benadering.

Waarom zou iets of iemand ook 100% volmaakt moeten zijn? Is het niet juist prachtig dat niets perfect is, dat er altijd wel ergens een vlekje te vinden is? Zou het niet enorm saai zijn, de ideale wereld. Er zou niets meer te wensen overblijven.

Ik hou van vlekjes, dat maakt het makkelijk om van mensen te houden, van dingen te houden, van mezelf te houden. Ik accepteer het zoals het is.

Of schets ik nu zo alsnog mijn ideaalbeeld?

 Overigens ben ik van mening dat de plus-boodschappenpakketten bij de voedselbank terecht dienen te komen.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

4 gedachten over “Ideaalbeeld, #WOT ’13-44”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s