Bij de buren

Wij kopen regelmatig bij die grote Duitse discounter die al voor de derde keer uitgeroepen is als beste groente- en fruitleverancier en die ook vlees van goede kwaliteit verkoopt. Niet voor alles maar veel artikelen zijn goed en relatief goedkoop. Ik schaam me daar niets voor.
In het volgende dorp staat net als hier zo’n winkel. Alleen die daar is stukken groter, ruimer van opzet, en dus is het er prettiger winkelen. Je loopt makkelijker door de straten, de schappen zijn beter bereikbaar en het is gewoon overzichtelijker. Reden genoeg om ook daar af en toe een winkelwagentje doorheen te duwen. Zo ook vandaag.

Verderop meen ik iemand te herkennen en dan knoop ik, krijg ik de kans, al snel een praatje aan. Maar dit keer lukte het niet. Stond de man net nog gebogen over de groentebakken, kennelijk moeite hebbend een keuze te maken, toen hij mij zag sloeg hij schichtig af, dan maar geen groente moet hij gedacht hebben.
Even later kwam ik hem natuurlijk toch tegen en ik vroeg maar meteen op de man af of hij mij niet wilde zien, dan wel of hij wilde dat ik hem hier niet zou zien. Dat laatste bleek het geval.

Ik snap dat werkelijk niet. Zien mensen het als statusverlagend wanneer ze met een wagentje door Lidl of Aldi lopen? Gaan ze dan maar een dorp verder hun goedkoper boodschappen doen? Kom nou toch!

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

10 gedachten over “Bij de buren”

      1. I know Carel – volgens mij zijn we het eens in ons nie begrijpe nie – valse schaamte – ik snap het vaag – vanwege mijn wekelijkse gang naar de voedselbank.
        Ik ben erover gaan bloggen om de restjes gene weg te polijsten

  1. De Lidl is te ver uit de buurt om heen te gaan maar naar de Aldi gaan we evengoed als naar de Colruyt, Delhaize en de bio-winkel… ons daarvoor schamen… tsss zeg nee…

    1. zo komen wij nooit bij de Aldi, ook Colruyt en Delhaize zijn te ver uit de buurt 😉
      Maar de Marokkaanse slager die eigenlijk een complete kleine supermarkt heeft ziet ons regelmatig in de winkel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s