Wenen

Ik kende de Wiener wurst, de Wiener schnitzel en de Wiener melange. Gisteren via de Wienerstrasse naar Wien gereden en de auto op een P&R bij een metro, eh, U-bahnstation geparkeerd. En met de ondergrondse naar het centrum gereden. Nu heb ik Wiener voeten, die zijn totaal versleten! Maar wat een prachtige binnenstad! We hebben een aantal dingen nog niet gezien waaronder Schönbrunn en Prater, dat ligt te ver van het centrum. Maar het plan is daar later deze week nog naartoe te gaan.

We aten in een restaurantje waar het bestuur van de plaatselijke omni-vereniging een vergadering belegd had. Vijftien dames en heren waren aangeschoven en ze vertegenwoordigden, voor zover ik het kon begrijpen, allen een tak van sport. Sport mag je daarbij best ruim interpreteren. Het te bespreken probleem was zeer heikel en voor ons, Nederlanders, maar al te bekend. De gemeente had besloten de subsidiekraan op druppelen te draaien hetgeen de vereniging, of in ieder geval een aantal onderdelen onder druk zette. Want die onderdelen moesten huur betalen voor de ruimte waarin hun bezigheid plaatsvindt. De wandelclub en de fietsvereniging hoorde je niet maar de kegelaars, de trampolinespringers en de dansers hadden het hoogste woord en ook de toneel- en cabaretgroep deed zich horen. De voorzitter had ruim een kwartier nodig om de briefwisseling met de verantwoordelijk ambtenaar voor te lezen en daarna brak er een kakofonie los die niet echt meer te volgen was. Tot de penningmeester meldde dat hij afgelopen zaterdag uitvoerig met de burgemeester gesproken had op de golfbaan, de burgemeester staat voor een herverkiezing dus was bereid een goed woordje voor hen te doen. De enige die dat ook werkelijk geloofde was die penningmeester. Geen idee hoe het verder verlopen is, onze vis was verorberd en niet al te duur betaald. We hebben nog als besparingstip meegeven dat de leden voortaan zelf hun toiletpapier moeten meenemen, de tip werd in dank aanvaard. En we hebben ons voorgenomen om voortaan niet meer over een Poolse Landdag te praten, een Oostenrijkse Clubvergadering is nu een minstens zo duidelijk begrip voor ons.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

10 gedachten over “Wenen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s