De oude Jemeniet (4)

jemenietTijdens de maaltijd heerst er toch een zekere spanning, zowel bij de stamleden als bij hun tijdelijke gasten. De woorden van de oude Jemeniet hebben indruk gemaakt en de mannen aan het denken gezet. Was de actie inderdaad weer eens te impulsief geweest? Ze wisten dat er aan de dis niet over gesproken mocht worden, de zaken zouden daarna pas aan de orde komen. Maar de leider kon niet verbieden dat ze er in gedachten mee bezig waren. Zeker Ahmed, hij moest zich dadelijk verantwoorden en dat is geen prettig idee voor iemand die altijd zonder vooropgezet plan werkt. Wanneer leert hij het nou eens af?

Aisa heeft vanzelfsprekend de vragen van de oude man aan Ahmed niet vertaald voor haar gasten. Pas als de uitkomst van de geplande bespreking duidelijk is zal ze hen misschien inlichten. Ze houdt zich bezig met de uitleg over de tafelmanieren en overige gebruiken. In Aden heeft ze maar al te vaak gezien dat westerlingen er heel andere gewoontes op na houden. In het begin had ze dat veroordeeld, later begreep ze dat mensen niet overal over alles hetzelfde dachten. Maar ze begreep drommels goed dat de meesten van haar familie deze ervaringen niet deelden en dus ook niet tot een gelijke conclusie konden komen. En ze wist hoe licht ontvlambaar ze konden zijn, een misstap van de gasten zou tot onrust kunnen leiden.

Arne hield zich aan zijn voornemen. Hij at wat fruit dat hem bekend voorkwam en daar bleef het bij. Erik echter zat te smullen, genoot van dit buitenkansje eens echt van de lokale spijzen te kunnen smullen. Zelfs in de restaurants en eethuisjes waar ze tot nu geweest waren had hij gemerkt dat er rekening gehouden werd met de vermoede smaak van de gast. En dat betekende dat de gerechten minder pittig waren, soms zelfs laf. De beide dames verlangden toch wel sterk naar die gematigder bereiding. De gasten spraken niet veel, niet onderling en niet met Aisa. De situatie was er gewoon niet naar. Wel namen ze zich voor, eenmaal terug in hun gastenverblijf, de situatie eens grondig door te nemen.

Koos Langhout is lichtelijk in paniek. Vier van de aan hem toevertrouwde gasten zijn niet teruggekomen van een jeepsafari. Ook van de chauffeurs heeft hij taal nog teken vernomen. Koos werkt al jaren regelmatig in dit gebied en kent de gevaren. Hij besluit nog een paar uur te wachten maar tegen zonsondergang de vermissing zowel bij de plaatselijke politie als bij het Nederlandse Consulaat te melden. Meestal nemen de autoriteiten dit soort meldingen meer dan serieus. Hun land staat, als het om ontvoeringen en eisen tot losgeld gaat op eenzame hoogte op de mondiale criminaliteitsladder. En daar zijn ze niet blij mee! De overige leden van het reisgezelschap hadden die dag een ander programma afgewerkt en wisten nog niets van de vermissing. Reden voor Koos om zijn Duitse collega, Konrad, te vragen naar diens ervaringen. Konrad had dit helaas al twee keer mee moeten maken.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

4 gedachten over “De oude Jemeniet (4)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s