Geen lucht

En dan heb ik het niet eens over mij zelf. De COPD en de huidige atmosferische omstandigheden zijn geen ideale combinatie maar ik red me aardig. Nee, het gaat om mijn achterwiel.

Het begon zaterdag. Omdat we een fietstocht in de planning hadden en ik het lekkerst fiets met harde banden besloot ik de pomp er nog even op te zetten. Voor was dat geen enkel probleem. Achter ging het anders. Op het moment dat ik dacht de  juiste spanning zo’n beetje bereikt te hebben kreeg ik tegendruk op de fietspomp. Ik koppelde af en met een enkele krachtige uitstoot was alle lucht uit de achterband verdwenen. Een lek ventiel was mijn eerste reactie en ik pakte een nieuw maar werd geconfronteerd met hetzelfde euvel. Omdat de tijd ontbrak, we moesten om kwart voor elf in Woerden zijn, besloten we dan maar een fiets ter plekke te huren, ook voor andere deelnemers aan de tocht zouden we dat al doen.

Mijn zwager, hij zit al sinds jaar en dag in de fietsenhandel, dacht dat er wel een nieuwe binnenband in zou moeten, een mening die maandag door een van de biljarters (ook jarenlange ervaring met rijwielen) beaamd werd.

Fietsenmakers in Schoonhoven hebben de maandag vrij dus moest ik wachten tot dinsdag. Onderweg naar de rijwielhersteller sprak ik een buurman. Jarenlang was hij vertegenwoordiger in banden, autobanden en banden voor zwaarder materieel maar een band is een band. Hij deelde mijn eerste conclusie, lek ventiel en verdomd, hij deed er een nieuw in (eigenlijk een oudje dat ik nog had) en pompte de band op. Geen terugslag, gelukt! En dus de nodige euro’s bespaard, mooi toch. Dinsdagmiddag een stukje gefietst, woensdagmiddag een paar boodschappen op de fiets gedaan. Ik was geholpen.

Tot ik woensdagmiddag thuis kwam en ineens de achterband weer leegliep. Tja, dan toch maar naar de fietsenmaker en die deelde de mening, lek ventiel. Hij zette er een nieuw in, pompte de band op en ik was voor een euro klaar. Blijkt dat tweede ventiel dat ik thuis nog had ook lek geweest te zijn. Voor één enkel eurootje kan ik weer vooruit. Eind goed, al goed al heb ik nu niet veel puf om een fietstochtje te maken.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

6 thoughts on “Geen lucht”

  1. Mannen hé… ze houden van alles en nog wat bij met het idee dat het nog wel eens van pas zou kunnen komen en vergeten dat ook op dingen die blijven liggen sleet komt… lol 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s