Bloginterview door @marysjabbens

En dan word je ineens door Mary Sjabbens benaderd met de vraag of je mee wilt doen aan haar serie bloginterviews. Vereerd natuurlijk, ja graag, leuk. Hieronder haar vragen en mijn antwoorden.

Wil jij je even voorstellen?
Carel warholNatuurlijk, ik ben Carel de Mari, in 2006, na ruim 40 jaar in het verzekeringswezen actief geweest te zijn met prépensioen gegaan. De zoveelste fusie werd gevolgd door een afslanking en ik mocht mijn plaats afstaan tegen een alleszins redelijke vergoeding en daarmee een jongere aan het werk houden. Daar kwam bij dat ons huis grotendeels betaald was en onze zonen hun studie hadden afgerond. (Dat leek tenminste zo, het jaar daarna deed de oudste nog een kopstudie aan de UvA.)
En dus was ik vrij en moest ik een nuttige invulling van de vrije tijd gaan zoeken. Tekenen en schilderen vind ik leuk maar je kunt er niet iedere dag weer alle uren mee vullen. Hetzelfde geldt voor een fietstocht, heerlijk maar niet altijd. Schreef ik zoeken? Nou nee, het was meer gevonden worden. Nog geen drie maanden later zat ik in het bestuur van de Stichting SWOS waar ik inmiddels al weer ruim een jaar voorzitter van ben. SWOS is een bedrijf met zes dames op de loonlijst en rond de 130 vrijwilligers. Geïnteresseerden kunnen op de website een kijkje nemen. En daarnaast ging ik me bezig houden met activiteiten voor de seniorenvereniging van ons bedrijf en bouwde en onderhield de website voor die club. (slechts in beperkte mate toegankelijk voor niet-leden). Je kunt je voorstellen dat ik helemaal geen tijd voor bloggen heb!

Wat is de reden dat je bent gaan bloggen?
Maar ja, ik blogde al en kon het niet laten. In eerste instantie via mijn Hyves-account. Daar werden de blogs, vooral dagboekachtige stukjes die op onregelmatige tijden werden gepost al snel afgelost met verhalen, meestal naar aanleiding van een schrijfopdracht. En ik ging samen met Nils Schrijvers en Jolka de Jong feuilletons schrijven, om beurten rond de 500 woorden zonder van elkaar te weten welke richting het verhaal op zou gaan. Waanzinnig leuk, dwaze verhalen waarvan in ieder geval De Franse dochter wat mij betreft nog eens in boekvorm moet verschijnen. Eerlijk gezegd mis ik nog steeds die Hyvescommunity van bloggers, veel geleerd daar en leuke mensen ontmoet. Al in de hyvestijd had ik een apart blog bij web-log. De migratie van dat web-log naar weblog werd een fiasco en na een maandje geloven in de goede afloop ben ik uiteindelijk bij WordPress begonnen. Later heb ik een aantal van mijn oude blogs alsnog op mijn huidige weblog geplaatst, meestal als een enkele keer de inspiratie of de tijd voor iets nieuws ontbrak.

Hoe lang blog jij al?
Al met al zal ik nu zo’n zeveneneenhalf jaar met enige regelmaat mijn blogs posten.

Hoe vaak blog jij?
Vooral die regelmaat, die zit er tegenwoordig goed in. Dagelijks lever ik een stukje af op mijn eigen weblog, een verplichting die ik mezelf ongeveer anderhalf jaar geleden oplegde. Op de weblog van de Stichting SWOS schrijf ik af en toe een sfeerverhaaltje en ik ben vorig jaar begonnen met een blog over ons wijkje maar dat is geen succes. Van tijd tot tijd post ik iets op Utrecht mijn Stad.

Heb jij vaste tijden waarop jij je blogs schrijft?
Niet echt, de invulling van mijn agenda wordt door andere zaken bepaald en in dat ene vrije uurtje schrijf ik dan een blogje. Of uurtje, vaak heb ik dat niet nodig.

Heb jij altijd een thema of idee waarover je wilt bloggen of komt dat pas als je er voor gaat zitten?
Ik doe mee aan #50books van Peter Pellenaars, iedere zondag een vraag over boeken en lezen en aan Write on Thursday van Pixelprincess, iedere donderdag een woord waar een blog over geschreven wordt. En voor de rest vind ik de onderwerpen in mijn vrijwilligerswerk of gewoon op straat. Het komt maar zelden voor dat ik niet weet waarover ik moet schrijven.

Blog jij over alles?
Ben je gek, nee hoor. Ik heb mijn grenzen en weliswaar een brede interesse maar niet alles boeit mij.

Hoe zou jij jouw blogs omschrijven?
Daar moeten mijn (trouwe) lezers dan maar eens antwoord op geven. Ik denk dat ik aardig laat zien wie ik ben en waarvoor ik sta.

In hoeverre en waarom houd jij rekening met jouw lezers, of doe je dat helemaal niet?
Ik hou rekening met mensen, met gevoelens en gevoeligheden. Ik weet niet wie mijn blogs lezen (ik ken er wel een aantal natuurlijk maar lang niet allemaal) en dus kan ik niet overal rekening mee houden. Maar voor mijn gevoel doe ik het netjes.

Zijn er onderwerpen waarover je wilt schrijven maar het nog niet durft/wil/kan?
Ik schrijf binnen de aan mezelf opgelegde beperkingen. Vooralsnog zie ik geen reden die grenzen te wijzigen maar zeg nooit nooit.

Hoe belangrijk zijn de statistieken voor jou?
Ik vind het leuk dat ik gelezen word en dat gegeven vind ik terug in de statistieken. Maar ik hou me niet bezig met uitgebreide analyses, dat heb ik in mijn arbeidzaam leven al genoeg gedaan. Bloggen doe ik voor mijn lol, niet voor stijgende cijferreeksen.

Op wat voor manier en waar, maak je kenbaar dat je een nieuw blog hebt geschreven?
Mijn blogs worden automatisch via Twitter, Facebook en LinkedIn op het net aangekondigd. Een enkele keer, als de respons me tegenvalt of als er teveel concurrentie rond het eerste tijdstip van bekendmaken was (bijvoorbeeld prachtig strand- en terrasweer) dan wil ik via Twitter wel eens een tweede keer om aandacht vragen.

Ben je tevreden over jouw site?
Ja hoor. Op mijn weblog vind je een zogenaamde sneezepage, Blogstaaltjes en kun je bij over mij onder andere zien dat ik een boekje geschreven hebt en aan verschillende bundels heb meegewerkt.

Wat vind je van de reacties van lezers op jouw blog?
Ik vind het leuk als er gereageerd wordt en zal ook bijna altijd antwoorden. Wel vind ik het jammer dat reacties verspreid binnenkomen, bijvoorbeeld ook deels op mijn Facebookpagina. Daarentegen kan ik weer genieten wanneer uit onverwachte en onverdachte hoek iemand me gewoon op straat aanspreekt en begint over iets dat ik ooit geschreven heb.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

8 gedachten over “Bloginterview door @marysjabbens”

      1. er zit, geloof ik, wel een hoop redactiewerk aan, drie schrijvers met ieder hun eigen stijl. Maar er is wat van te maken. (Nils heeft al een stuk gedaan, dacht ik)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s