Busje komt zo

Ze was op verjaarsvisite, een kilometer of 40 van huis, en het busje zou haar om half tien ophalen. Een ritje van hooguit drie kwartier leerde de ervaring. Nu kan dat uitlopen want in zo’n busje kunnen mensen zitten die naar elders gebracht worden. Dat is niet erg, je weet dat het kan, je houdt er rekening mee. Waar je dan weer niet op rekent is dat je pas om tien over half twaalf thuis afgezet wordt. Dat je dan, terwijl je midden in de provincie woont van het uiterste zuidwesten naar het uiterste noordoosten gereden bent en dat je rakelings langs je woonplaats bent gereden, of liever, had kunnen rijden zonder noemenswaardige omweg. De ervaring leert dat je bij de chauffeur niet moet zijn, die heeft de rit te rijden die hij/ zij opgedragen gekregen heeft (dat zeggen ze in ieder geval).
Ze heeft even gebeld, de volgende dag, waarom of dat nodig was?
‘We rekenen voor uw reis een uur, mevrouw en mogen er de dubbele tijd over doen. Je kunt immers niet weten wat je tegenkomt en we moeten ook andere passagiers op tijd afleveren.’
De medewerkster van de taxicentrale legt geduldig uit wat de regels zijn, de door hen opgestelde regels. De oude dame vraagt zich daarop hardop af of die regels dan wel zo logisch zijn als ze in plaats van veertig kilometer al gauw honderd kilometer heeft mogen meerijden! Maar regels zijn nu eenmaal regels.

Utrecht
De afgelegde route, op de blauwe stippen werd iemand afgeleverd.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

10 gedachten over “Busje komt zo”

  1. Onzin natuurlijk, dat regeltjes-verhaal! Uiteindelijk is het de gemeente, die dit uitbesteedt, toch? Die bepalen dus de regeltjes! Misschien dat de oude dame of haar familie daar eens kan klagen?

  2. Daar wordt je niet vrolijk van…En zo’n chauffeur kan toch zelf ook nadenken en rekening houdend met de woonplaats van zijn passagiers de handigste route nemen. Ik denk wel eens dat wanneer je oud bent andere mensen vinden dat ze geen rekening meer met hen hoeven te houden. Die moeten maar alles slikken. Dan zijn ze gelukkig bij sommige oude mensen aan het verkeerde adres!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s