Het levensboek

Je kent ze vast wel, die babyboeken waarin alles bijgehouden wordt. De toename in gewicht en lengte, het eerste tandje, de eerste pasjes enzovoorts. Gelardeerd met foto’s en grafiekjes, een geweldige herinnering voor de ouders, voor de kleintjes pas leuk tegen de tijd dat ze zelf aan kinderen toe zijn.

Ieder mens heeft zijn eigen verhaal. Ieder leven is uniek qua invulling en interessant om verteld te worden. Misschien niet aan iedereen maar het is natuurlijk heel leuk voor kinderen en kleinkinderen te horen hoe (o)ma tot bepaalde keuzes is gekomen en wat ze heeft meegemaakt. En wat dacht je van het verhaal van opa, aangedikt met grappige anekdotes?

Oude mensen hebben vaak heel veel te vertellen. Doen dat ook, maar meestal niet geordend en dikwijls vallen ze in herhaling (‘ik weet niet meer aan wie ik het allemaal verteld heb’). In een levensboek kunnen ze hun verhaal kwijt (alleen dat wat ze echt willen vertellen). Een levensboek geeft ze herinneringen terug en met het boek in de hand is er altijd gespreksstof. Kortom, een levensboek maken is een mooie kans om de eenzaamheid te doorbreken.

Niet iedereen is in staat zelf zijn of haar verhaal op te tekenen. Ik ga daarbij helpen. Ik ga met oudjes aan de slag en samen met hen het verhaal van hun leven optekenen. En dat komt dan in een heus boek, als ze willen met foto’s en ingescande documenten. Zij bepalen de onderwerpen, ik luister en noteer. Zij controleren het verhaal dat ik ervan gemaakt heb. En zo wordt het helemaal hun verhaal. Zij bepalen hoeveel keer het vermenigvuldigd wordt, komt het alleen bij hun op de tafel of in de boekenkast of worden er exemplaren aan bijvoorbeeld kinderen en kleinkinderen gegeven.

Deze dienst bieden we aan vanuit de Stichting SWOS, samen met de Bergambachtse SWOB. Ik ben niet de enige schrijver, er zijn er inmiddels een stuk of tien, verdeeld over beide organisatie. We denken dat dit een prachtig project gaat worden!

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

11 gedachten over “Het levensboek”

      1. nee, dat was net op het moment dat ik drastisch slechter ging horen. Toen heb ik e ven uit alle vrijwilligerswerk de stekker getrokken.
        Ik was bezoeker, bij de SWON. Wekelijk ouderen bezoeken, en luisteren naar verhalen, nog zonder daar een verhaal van te maken. Die cursus volgde ik uit interesse. Het stond destijds nogkinderschoenen.

      2. Ik begrijp het, goed kunnen horen is een van de voorwaarden voor dit werk. Jammer dat je het niet in de praktijk hebt kunnen brengen.

  1. Prachtig idee! En zeer “efficient”: mensen krijgen bezoek, ze kunnen hun verhaal vertellen, anderen (kinderen, familie, …) krijgen wellicht meer begrip, etc. En nog leuk om te doen, lijkt me, want voor jezelf lijkt het me ook interessant. Veel succes en plezier ermee!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s