Aangeschoten

small_2793537932Met loeiende sirenes reden ze zijn erf op, vier, vijf politieauto’s. De mannen hadden een kogelvrij vest aan, ze waren immers gewaarschuwd dat de boer vuurgevaarlijk was.

Anton had juist een vertegenwoordiger van zijn melkfabriek aan de keukentafel en onderhandelde over een nieuw, liefst verbeterd contract. Want een boerenbedrijf run je om er een boterham aan over te houden. En als je dan het predicaat biologisch wilt hebben dat zijn de kosten per definitie hoger. Neem die bijzondere weidevogels die zich achter op zijn weiland nestelen. Ontzettend mooi natuurlijk, ze zijn zeldzaam geworden bij hem in de regio. Maar, wil zo’n nest iets opbrengen dan moeten de kraaien wegblijven dus hij neemt af en toe zijn maatregelen.

Wanneer de boer naar buiten komt staan drie mannen van Hermandad met geladen pistool achter de portieren van hun voertuig. Dat is schrikken, een bevel om de handen omhoog te doen heeft Anton niet nodig. Het moet een misverstand zijn, hij weet het, is zich van geen kwaad bewust. Maar toch, die imposante overmacht, het is wel even schrikken.

De commandant van het peloton meldt zich met de klacht, een wielrenner heeft zich via 112 gemeld omdat hij hier met een kogel in het been geschoten is. Hij heeft de boer met een geweer op de rug het huis in zien lopen. Anton heeft niet veel tijd nodig voor hij beseft wat er gebeurd moet zijn. Vanochtend heeft hij met een schot hagel wat kraaien boven de nesten achterin zijn weiland af willen schrikken. Waarschijnlijk is een korrel per ongeluk in de kuit van de fietser beland. Vervelend, maar met een simpel pincet zal de dokter het korreltje inmiddels verwijderd hebben. Opgelucht haalt de pelotonscommandant de schouders op, hij had zoiets al verwacht.

Anton bood de fietser nog een bosje bloemen of een fles jenever aan, gewoon voor de schrik die de man gehad moet hebben. Jonge weidevogels hebben toch ook recht op leven!

(uit mijn duim , maar ingegeven door een item in een dagblad)

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

9 gedachten over “Aangeschoten”

  1. Hoi Carel,

    Ik kende dit verhaal. Bij de afgebeelde foto valt me op, dat de schutter zijn buks aan de linker schouder heeft en een dergelijke houding zie je niet vaak. Gr. Muscle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s