Onze toekomst, kijk reëel naar de zorg

De zorg in dit land, het is op allerlei terrein doorgeslagen. Mag ik een paar voorbeelden noemen:
• Je ouders kochten de eerste driewieler, een fiets, al dan niet met blokken op de trappers en daarna een echte fiets. Daarna kocht je van je met een krantenwijkje verdiende geld een eigen fiets, en nog een, en nog een. En je ging over op zo’n ding met trapondersteuning, lekker toeren door de duinen of op de Veluwe, je kon de klimmetjes nog steeds aan. Maar ouderdom komt met gebreken, je durft nu niet meer te fietsen, bent zelfs bij het lopen onzeker en de oplossing lijkt een rollator. Maar die moet de gemeenschap dan maar betalen!

• Een beetje hetzelfde, je eerste auto was een Fiat 500, misschien een lelijke eend of een Austin 7, je inkomen groeide en het oorspronkelijke voornemen nooit meer dan 6000 gulden voor een auto uit te geven vergat je. Je rijdt een, laat ik zeggen BMW 5 serie, een Audi 4, 5, 6. Maar autorijden is niet langer verantwoord en je moet je rijbewijs inleveren. Om nog ergens naartoe te kunnen vraag je bij het WMO-loket om een scootmobiel, wel op kosten van de gemeenschap.

• Het lijkt je toch wel leuk, een open haard in de woonkamer. Even rekenen, een paar offertes aanvragen en de opdracht gaat de deur uit. Die oude Bruynzeelkeuken moet echt maar eens vervangen worden, een week in de rommel maar dan kun je ook wat laten zien aan buren en kennissen. En nu heb je een traplift nodig, handje ophouden!

• Je verdient een vorstelijk salaris, terecht, want je hebt een verantwoordelijke baan. Je hebt een kind dat gehandicapt is en allerlei voorzieningen nodig heeft, echt nodig. Maar heb jij die extra’s ook nodig of kun je het gemakkelijk ophoesten zonder veel kwaliteit van leven in te leveren?

Maar je spaarde voor je oude dag, je spaarde om een fatsoenlijke nalatenschap voor je kinderen. Die kinderen heb je ook al uitgebreide mogelijkheden een behoorlijke opleiding te volgen, die moeten hun eigen broek gemakkelijk zelf op kunnen houden. Blijft die oude dag. Mag je daar dan wat geld aan uitgeven?
Natuurlijk, ook in mijn ogen is het niet eerlijk om mensen te overvallen. Te belasten voor eigen vermogen dat niet bereikbaar is. Dus niet je huis opeten zolang het niet verkocht is, dat soort dingen.
Maar, laten we eerlijk zijn, als je spaart voor je oude dag en voor als je dat appeltje voor de dorst nodig hebt, heb dan ook het lef het toch daarvoor ook uit te geven!

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

16 gedachten over “Onze toekomst, kijk reëel naar de zorg”

  1. Ik ben het met je eens Carel maar wil ook een kanttekening plaatsen: Er worden nu ook eigen betalingen/bijdragen gevraagd aan hen die géén appeltje voor de dorst hebben. Zoals bijvoorbeeld de mensen die wel beperkt zijn maar nooit een vorstelijk salaris hebben gehad.
    Zelf heb ik maar een Wajong-uitkering en dat is al geen vetpot (iets meer als €900 per maand) maar ook ik moet daar flink van betalen voor de zorg en hulpmiddelen. Zonder dat ik kán sparen voor m’n oude dag.

    Degenen die een stevige spaarpot hebben mogen wat mij betreft zelf dokken maar houd de minima dan daar vrij van…

  2. Mijn vader heeft zijn hele leven zuinig geleefd en gespaard om een beetje pensioen te hebben. Zijn eerste werkgever heeft niets geregeld. Nu heeft hij wat rente-inkomsten naast zijn AOW.Hij zit nu in een verzorgingshuis en moet sinds januari extra belasting betalen over zijn vermogen. Zijn buren die altijd alles hebben opgemaakt hoeven niets extra te betalen. Toch een beetje zuur hoor. Hij is heel erg boos.

  3. Tuurlijk kun je ook je eigen geld gebruiken (als je dat hebt) om voorzieningen te treffen. Ik wil toch een lans breken voor de ouderen die nu worden overvallen doordat de overheid er ineens zo over gaat denken. Die mensen hebben gespaard met bijvoorbeeld hun kinderen in gedachten, en rekenden op voorzieningen zoals die in het vooruitzicht werden gesteld. Daar zijn er in de loop der jaren meer van bij gekomen, en dus konden ze meer van hun spaargeld ‘oormerken’ voor andere dingen.
    Het leven verandert, daar hebben we allemaal mee te maken, maar als je eenmaal 70 of 80 bent, kun je als je ineens je spaargeld voor je eigen fysieke onvermogen moet gebruiken, niet nog even wat extra’s bijverdienen om ook wat voor je kinderen opzij te zetten.
    Het zou ook wel zuur zijn als we mensen die kwistig met hun geld hebben gestrooid bevoordelen ten opzichte van mensen die spaarzaam zijn geweest.
    Dus als deze verandering wordt doorgevoerd, voer die dan geleidelijk door en wees geen onbetrouwbare overheid.

    1. De ouderen (80, 90+) die ik ken (en dat is zeker niet iedere oudere in dit land) hadden moeite hun hand op te houden, het beeld van de ‘steun’uit de dertiger jaren bepaalde die houding. Dus zorgde je, indien mogelijk, voor een appeltje voor de dorst. De ouderen (65+) zijn langzaam maar zeker gewend, nee verwend geraakt, je hoeft je hand maar op te houden, de overheid betaalde wel. Okay, ik chargeer om het duidelijk te maken. De oudere bestaat namelijk niet, iedereen heeft zijn eigen beleving. Maar wel gebouwd op ervaring en gewenning. Ik geloof niet dat veel ouderen (oorspronkelijk) voor hun kinderen spaarden. Maar eigenlijk doet dat er allemal niet zo toe. De kern van mijn blog is dat de zorg onbetaalbaar wordt en dat de zorgvrager best mee mag betalen. Waar het kan, maar zo zit de WMO ook in elkaar, wordt ze ook toegepast. En dat sommigen hun goede gedrag zien afgestraft of jaloers zijn op de verkwisters moeten we dan maar voor lief nemen. Ik heb in ieder geval niemand horen klagen over een onbetrouwbare overheid toen die het geld dat beter gespaard had kunnen worden, verkwistte.

      1. Ik begrijp je punt. Ik vind het wat te makkelijk. Voor de zorg betalen we allemaal mee en de ouderen die nu “hun hand ophouden” (onsympathieke uitdrukking), hebben ook meebetaald. Laten we niet 1 groep eruit lichten om die weg te zetten als profiteurs. Er valt echt nog wel wat te besparen in de zorg. Onder andere bij de zorgverleners: http://www.trouw.nl/tr/nl/4516/Gezondheid/article/detail/3418040/2013/03/30/Vaker-nee-zeggen-is-nodig-in-de-zorg.dhtml De zorg als markt zien roept op tot verkeerde prikkels waardoor geld niet terecht komt waar het terecht moet komen. Links en rechts strafmaatregelen invoeren, zoals de overheid gewoon is als de kosten “ineens” stijgen, leidt tot een oerwoud aan regelgeving, een gebrek aan overzicht ten aanzien van de consequenties (en dus weer maatregel op maatregel om wat ingevoerd wordt weer terug te draaien of te repareren -> onbetrouwbare overheid), en getuigt van een moedeloos makend gebrek aan visie.

      2. Ik heb, om te beginnen, nooit de intentie gehad de ouderen als profiteurs af te schilderen. En ik ben het met je eens dat er heel wat te besparen valt in de zorg. En dat staat ons ook te wachten, op allerlei terrein. Neem de splitsing tussen wonen en zorg, de transitie van AWBZ naar WMO waarbij de gemeenten 25 % minder te besteden krijgen. We zijn nu overal bezig om samenwerking te bewerkstelligen tussen professionele en vrijwilligersorganisaties. Er zullen bedrijven weggesaneerd worden, noem maar op. Wat ik slechts met bovenstaand blog beoog te bereiken is dat we met zijn allen maar moeten gaan beseffen dat de bomen in de zorg niet meer tot de hemel groeien. Dat ik daarbij een aantal voorbeelden noem die direct op de ouderen betrekking hebben heeft te maken met het (vrijwilligers)werk dat ik doe, in die materie ben ik het best ingevoerd. Maar ik weet donders goed dat ook elders in zorg en welzijn het nodige te wachten staat.
        En wat die betrouwbare overheid betreft, we leven in coalitieland, niet in Utopia.

      3. Ja, klopt. Er zal en moet van alles gaan veranderen. Op veel verschillende gebieden. Niet alleen omwille van betaalbaarheid. Ook de wijze van het besturen van het land met een 4-jaarsscope in het poldermoeras heeft zijn langste tijd gehad. Op naar Utopia.

  4. Tja! Wij hebben een gehandicapt kind. Elk jaar een nieuwe zitschaal, dat hoefde niet perse aangezien ze er na een jaar niet altijd was uitgegroeid. Werden we hiervoor toch wel op onze vingers getikt zeker. ’t Zit namelijk zo: de zorg krijgt een bepaald jaarbudget, aan de hand van wat ze van dat budget uitgeven wordt het jaar daarna het nieuwe budget berekend. Als daar dan een paar ouders zoals ons tussen zitten die het ene jaar wel een zitschaal aanvragen en het andere niet… nou dan klopt het rekenkundig plaatje niet meer aangezien budgetten wel kunnen dalen zonder verantwoording te moeten afleggen, omgekeerd is een heel ander paar mouwen. Compleet maft want dan wil je als ouder wel besparen maar ja… je wil ook het systeem niet onderuit halen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s