Zorg, zo het was

Vijfentwintig jaar geleden, zo ongeveer dan. Ze is net begonnen aan haar eerste baan als leerling-verpleegster in het streekziekenhuis. In die tijd konden patiënten best nog een aantal maanden een ziekenhuisbed bezet houden. En dan leer je je kostgangers natuurlijk nog wel kennen. Ze kan ze nog steeds bij naam en toenaam noemen. Meneer Cent Wuits, eigenlijk Vincent maar die eerste lettergreep slikte hij altijd in. Of mevrouw Zwijnenberg die ze met z’ n tweeën moesten wassen en verschonen, zo’ n berg vlees was in je eentje niet te doen. Ze had meer geleerd dan die mensen kennen. Zeker van die ene nachtdienst, wat had ze daarna op haar donder gehad! De verpleegsters van de volgende dagdienst hadden de handen vol gehad toen de hele zaal de kunstgebitten weer ingedaan moest worden. Want welk was van wie. Tot aan passen toe moesten ze af en toe. Wie doet er dan ook al die gebitten in één en dezelfde bak water?

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

6 gedachten over “Zorg, zo het was”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s