Afnemende zorg, toenemende zorg

Trots is ze, mevrouw van Achterveld, dat ze nog steeds voor zichzelf kan zorgen ondanks haar negentig levensjaren. Ze voelt zich nog niet echt oud, zeker niet versleten. Vooruit, ze is niet zo vief meer als toen ze zestig was. Mag het? Maar gelukkig komt er eens in de week iemand van thuiszorg om haar haren te wassen en ze heeft twee uurtjes hulp in de huishouding.
Maar had ze gekund dan zat ze nu even met de handen in het jaar, de thuishulp moet het af laten weten, er is geen geld meer voor dit soort verzorging, ze is als verplegende elders harder nodig. Nee, niet morgen al, maar toch snel genoeg om nu al aan maatregelen te denken. Maar de kinderen van mevrouw van Achterveld wonen al lang niet meer in het dorp, hebben een drukke baan in de Randstad. En haar vrienden en vriendinnen heeft ze in de loop van de jaren een voor een naar het kerkhof zien verhuizen.

Vrijdag hadden wij, vertegenwoordigers van de vrijwilligersorganisatie Stichting SWOS, een gesprek met een manager van  een professionele zorgaanbieder. Onze insteek was onderzoek in opdracht van onze subsidiegever naar de (on)mogelijkheden van het aanbieden van dagopvang aan niet geindiceerde licht dementerende ouderen. Die zorg verdwijnt uit het pakket. Maar er blijkt veel meer te verdwijnen dus hebben we de indruk dat de opdracht van de gemeente te beperkt is. De zorgaanbieders raken een kwart van hun budget kwijt en zullen daarom een fors aantal taken niet langer uit kunnen voeren. Professionele krachten kosten immers geld. En nu willen ze met een vrijwilligersorganistie als de onze samen gaan werken, vrijwilligers kosten geen geld! Alternatief is dat de mensen die hulp nodig hebben ervan verstoken blijven, voila het dilemma.

We kunnen dus spreken van een geweldige uitdaging. Er zitten allerlei aspecten aan die nadere beschouwing behoeven. Maar maar ja is er voorlopig niet bij. Want er is altijd een uitweg, ook al zien we die vooralsnog niet. In ieder geval is het niet noodzakelijk om direct 100 % te scoren. We kunnen langzaam beginnen, uitbouwen, Een uitdaging dus, voor de zorgaanbieder, de gemeente die verantwoordelijk is voor de uitvoering en voor ons als beoogde uitvoerders.

Ik heb overigens genoten van de ja-maarstoel die in De wereld draait door getoond werd, op het moment dat de ᷰbezitterᷰ ja maar zegt krijgt hij/ zij een stroomstootje. Een prima manier om dit verbloemde nee af te leren.

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

2 thoughts on “Afnemende zorg, toenemende zorg”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s