Expliciet #WOT 34

Men, de niet Nederlander, zegt dat wij Hollanders vaak zo direct zijn in onze omgang met anderen. Dat we zo duidelijk en pertinent zeggen wat ons op het hart ligt. Dat we zo nadrukkelijk, zo onverbloemd vragen kunnen stellen. Ook als dat om gevoelige zaken als gezondheid of financiën gaat. Men omschrijft dat dan als lomp of bot. Anderen zijn wat dat betreft doorgaans voorzichtiger en maken een royale omweg. Ze zeggen iets tussen de regels door. En dan wil bij ons de boodschap niet echt aankomen. Wij begrijpen het dan niet, wij houden niet zo van dat impliciete. Wat zeg ik, wij willen het dan niet begrijpen, doen daar geen enkele poging toe. Of is deze stelling te expliciet?

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

19 thoughts on “Expliciet #WOT 34”

  1. Ik kan zelf niet tegen bot gedoe, zelfs al niet als iemand opTwitter ‘yikes’ zegt over iemand anders ava, maar sta zelf ook weer bekend om mijn directheid en er waren zelfs mensen achteraf door mij geïntimideerd blekente voelen om die reden. Mijn studenten zowel als mijn zoon zullen zeggen dat ik eindeloos geduld had, vriendelijk en afgestemd was, behalve die enkele keer dat…
    Anderen, waaronder enkele van mijn beste vriendinnen, vinden mij juist weer errugg geduldigen, té begripvol en er té veel omheen draaiend.

    Dus ja, als ik louter even mijzelf als refentie kader neem, dan hangt de beauty of botheid erg samen met situatie, contekst en persoon.

    Maar als ik me dan mijn tijd in Turkije herinner, werkend in een internationaal hotel en dat was het dan ook echt, dan waren ‘wij Nederlanders’ overhet algemeen wel diegenen die regelmatig en oprecht onbedoeld mensen van andere nationaliteiten voor het hoofd stoten, en kon daar eigenlijk alleen mijn Zwitserse baas een puntje aan zuigen.
    En terwijl alle niet-europeanen dus zelfs bang voor hem waren, konden hij en ik heel goed door één deur omdat we zo heerlijk direct en onszelf tegen elkaar konden zijn, to the point zullen we maar zeggen… vlot door konden werken én lol hebben ook nog. een verademing zelfs.
    Dus ja, ik denk echt wel dat cultuurverschillen structureel aanwezig zijn en geassimileerd zijnmet onzepersoonlijkheid en dat uitzonderingen eerder door een combi van karakter en ‘buiten-nissige’ opvoeding komen dan andersom.

  2. Of van die culturen die alles onder de mantel der liefde bedekken. Of van die culturen die van stinkende wonden door zachte heelmeesters laten dooretteren. Of van die culturen die zeggen dat je zo vervelend bent als een te krappe onderbroek. Die laatse ken je vast niet, want die werd me net ingefluisterd door mijn niet Nederlandse echtgenoot. Ergo, elke cultuur heeft zo zijn eigen botheden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s