Waar gaat het nog over?

“Wat ging er door je heen?” De sportverslaggever stelt, direct na de wedstrijd, de vraag die hij altijd stelt, waarschijnlijk omdat onderzoek heeft uitgewezen dat de televisiekijker, de radioluisteraar, de krantenlezer die vraag graag beantwoord ziet.
“Wat dacht je, ik ben natuurlijk hartstikke blij dat ik deze eerste plaats gehaald heb.” Het antwoord van de winnende sporter.
“Wat denk je, snif, net te kort gekomen, ontzettend teleurgesteld.” Het antwoord van de verliezend finalist, zilver wordt later deze avond uitgereikt.
De verschillen tussen de prestaties van de atleten kunnen vaak niet eens meer met het blote oog waargenomen worden. Het gaat om honderden van seconden, het gaat om een banddikte, het gaat om één discutabele beslissing van de scheidsrechter. De sporter heeft er alles aan gedaan om die gouden plak te behalen. Jaren van voorbereiding, een zwaar trainingsprogramma, zich alles ontzeggend. Maar die sporter was niet de enige, de concurrentie getrooste zich dezelfde opofferingen.
Natuurlijk begrijp ik de teleurstelling van de verliezend finalist, direct na de wedstrijd. Maar dan toch graag trots na de verwerking van het verliezen. Kom op zeg, je hebt er alles voor laten staan en mist op een alleen elektronisch waarneembaar verschil van iemand die er alles aan gedaan heeft. Er kan er maar een de winnaar zijn maar de andere prijzen zijn ook mooi!

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

6 gedachten over “Waar gaat het nog over?”

  1. Maar de winnaar gaat er met alle roem en prijzengeld vandoor. De toekomst is voorlopig veiliggesteld, en dat is voor de verliezer(s) nog een vraag. Iedereen wil de gouden medaille winnaar zien, de rest is bijzaak. Contracten voor het volgende jaar of jaren worden afgesloten en de winnaar kan eisen wat hij/zij wil, de verliezer(s) kunnen het met de kruimels doen.
    Daarom snap ik het wel vanuit het oogpunt van de verliezer(s), maar vind ik het zeker geen goede zaak.
    Net zo triest vind ik trouwens de ‘fans’ die pissig zijn omdat hun een feestje (wat ze al hebben opgestart voordat de wedstrijd moet beginnen) door de neus wordt geboord wanneer de sporter niet doet wat hij/zij in hun ogen hoort te doen, namelijk winnen. Alsof het allemaal zo makkelijk is.

    1. De verschillen tussen winnen of verliezen zijn vaak zo minimaal dat verwijten op welke grond ook onredelijk is. Het gaat dan meer om wie de gelukkigste is. Met die zgn fans heb ik het helemaal gehad, evenals met dat ‘wij gaan winnen’ met een fles bier en een shaggie half liggend op de bank.

  2. Ach, om eerlijk te zijn volg ik het allemaal niet zo.
    Tussen haakjes, mocht je d’er wat van merken, ik ga je niet langer volgen via blogger maar via mail. Reageren blijft als vanouds @->–

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s