Cursus met hindernissen

Volgende week verhuist de SWOS naar een nieuw onderkomen. Het personeel krijgt daar de beschikking over nieuwe PC’s met daarop Windows 7 als besturingssysteem en Office 2010. Komende van Office 2003 brengt dat nogal wat verandering met zich mee, reden voor ons als bestuur om de dames een dagje cursus aan te bieden. En gisteren was het zover. Ik had tevoren met de docent de belangrijkste zaken doorgenomen en afgesproken dat hij rond acht uur op de locatie terecht kon. Onze interieurverzorgsters is dan al aan het werk en kan hem binnenlaten. Hij heeft dan voldoende tijd om de noodzakelijke voorbereidingen te doen. Als gastheer zou ik ook bijtijds aanwezig zijn, de wekker was op half acht gezet.

Ik stond net naast mijn warme bedje toen de telefoon ging, onze poetsvrouw. “Carel, sorry dat ik je zo vroeg bel maar wil je zo snel mogelijk naar het Dienstencentrum komen, er is ingebroken. Ik heb de politie al gebeld.” Afspraak is dat ze bij zo’n ontdekking, helaas hebben we inmiddels voldoende ervaring hiermee, onmiddelijk het pand verlaat. De boeven kunnen immers nog aanwezig zijn. Buurman Spar is zo vriendelijk haar dan een tijdelijk en droog onderkomen te bieden. Na een korte douche en een staand ontbijtje stapte ik ongeschoren in de auto, op weg naar de plaats delict. Daar was inmiddels de politie ook gearriveerd, evenals de docent voor die dag. In de verte zie ik onze activiteitenbegeleidster aankomen, ook zij is wat eerder van huis geroepen.

Het is tien voor acht, vanzelfsprekend heeft de docent alle begrip voor het feit dat ik eerst de sterke arm moet assisteren. Gelukkig is een van de dames al een pot koffie aan het zetten. Ik loop met de agenten het gebouw door en constateer met hen dat met name het kantoor een ravage is. De dief is (of dieven zijn) via de nooduitgang aan de achterzijde het pand binnengekomen. Het gepantserde glas heeft hem niet kunnen weerhouden. Hij was kennelijk alleen op geld uit, zaken van enige waarde als computers stonden nog netjes op hun plaats. Maar de kasten waren overhoop gehaald en uiteindelijk is er een paar honderd euro verdwenen, het bingogeld, de fooienpot en wat dagopbrengst. Zoals zo vaak is de schade groter dan de buit.

Onder het genot van een vers bakje koffie bespreken we met de dienders het gebeurde en zij maken ijverig aantekeningen. De docent mocht het lokaal waar de cursus gepland was gelukkig gewoon gebruiken en is na zijn kopje troost alsnog met de voorbereidingen begonnen. Tegen negenen nemen we afscheid van de politiemensen die wel nog het bezoek van een rechercheur aankondigen en beloven vandaag nog het proces verbaal ter tekening aan me voor te leggen. Zij doen ook nog een klein buurtonderzoek. Overigens, scholieren die hun fiets onvoldoende verlicht hebben hadden mazzel, de voor onze agenten geplande lichtcontrole is niet doorgegaan.

Om goed negen uur zijn de cursisten binnen en na wat napraten over de calamiteit konden we om kwart over negen beginnen met de cursus. Voor de medewerksters ging er een wereld open! Weinig nieuws voor mij maar af en toe doe ik toch ook een kleine ontdekking. In die zin zijn dit soort bijeenkomsten toch altijd nuttig. Maar het was niet erg dat ik rond half elf het leslokaat moest verlaten om de inmiddels aanwezige rechercheur de weg te wijzen. Ik ben een kwartiertje met de man bezig geweest en heb hem onder andere een door zijn collegae gevonden stuk weetikveelwat overhandigd. Daarna kon ik de man alleen laten bij zijn sporenonderzoek. Dus weer het klasje in, voor even. Volgende storing, de glaszetter kwam de maat opnemen van het gesneuvelde ruitje. En weer terug naar de les.

De rest van de ochtend bleef het rustig. Na de gezamenlijke lunch, weer terug voor de laatste loodjes, ben ik nog één keer gestoord. Het team van vanochtend had inmiddels het proces verbaal uitgetikt en mij is gevraagd er een handtekening onder te zetten. Na lezing heb ik dat gedaan. Wil je geloven dat ik blij was dat ik om vier uur thuis was en mezelf op een biertje kon trakteren!

Advertenties

Gepubliceerd door

carel de mari

Tot 2005 was ik werkzaam als productontwikkelaar en projectleider in verzekeringsland. Het moet daar geweest zijn dat ik getraind werd in het kort en bondig schrijven van notities en brochureteksten. Nu heb ik de grootst mogelijke moeite een verhaal in meer dan 1000 woorden te vertellen. Maar een verhaal vertellen, dat moet ik! In eigen beheer gaf ik eerder uit "Marokkaans koken en andere verhalen" (zie mijn weblog) en in de verhalenbundels "Adrenaline" en "30 Openbaringen" staat ook een bijdrage van me.

8 gedachten over “Cursus met hindernissen”

  1. Het was inderdaad geen doorsnee dag . Maar ik ben er zeker van dat de schade een mindere bijkomstigheid van de inbraak was.

    Wie komt er nou op… Een dienstencentrum waar nooit gigantische bedragen in huis zijn, zeker niet na de eerdere inbraken…. Ik kan er met de kop niet bij…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s